Co robisz, gdy dowiesz się, że Twoje dziecko jest gejem, lesbijką lub biseksualistą?

Prawdopodobnie twoja pierwsza reakcja brzmi: “Jak ja to kiedykolwiek sobie z tym poradzę ?” Większość rodziców nie jest przygotowana na słowa: „ Mamo tato jestem gejem” .Mamy nadzieję, że ten internetowy poradnik  pomoże ci zrozumieć seksualność twojego dziecka i jego znaczenie dla ciebie i twoich  relacji z synem lub córką.

 

Jest wiele organizacji, stowarzyszeń, fundacji zakładanych przez rodziców takich jak ty. Nie jesteś sama. Według niektórych statystyk jedna na dziesięć osób na całym świecie jest gejem. 

Dlatego w przybliżeniu jedna na cztery rodziny ma najbliższego członka rodziny, który jest gejem, lesbijką lub biseksualistą, a większość rodzin ma przynajmniej jednego gejowskiego, lesbijskiego lub biseksualnego członka w swoim rozszerzonym gronie rodzinnym.

Oznacza to, że jest mnóstwo ludzi, z którymi możesz porozmawiać. Mówienie o tym naprawdę pomaga. Są książki do przeczytania, linie telefoniczne do pomocy i ludzie do spotkania, którzy dzieląc się własnymi doświadczeniami, mogą pomóc ci iść naprzód. Pod tekstem podajemy linki do organizacji wspierających rodziny w kontekście homoseksualizmu.

Drugą rzeczą, którą możemy powiedzieć, jest to, że – jeśli chcesz – wyjdziesz z tego okresu z silniejszym, z głębszymi i bogatszymi relacjami z twoim dzieckiem niż kiedykolwiek wcześniej. Tak było w przypadku wszystkich. Ale droga do tego punktu często nie jest łatwa.

Niektórzy rodzice są w stanie na szybko „przetrawić” fakt i żyć dalej. Ale wielu przeszło przez coś podobnego do procesu żałoby z towarzyszącym mu wstrząsem, zaprzeczeniem, złością, poczuciem winy i poczuciem straty. Więc jeśli są to uczucia, z którymi masz do czynienia, są zrozumiałe, biorąc pod uwagę stosunek naszego społeczeństwa do gejów, lesbijek i osób biseksualnych.

Nie potępiaj się za emocje, które czujesz. Ale ponieważ kochasz swoje dziecko, jesteś mu to winna – i sobie samej – w celu akceptacji, zrozumienia i wsparcia.

Chociaż może się wydawać, że straciłeś dziecko, nie masz racji. Twoje dziecko to ta sama osoba, którą był wczoraj. Jedyne, co straciłaś, to twój wizerunek dziecka i zrozumienie, które myślałeś, że masz. Ta strata może być bardzo trudna, ale ten obraz może, szczęśliwie, zostać zastąpiony nowym i jaśniejszym zrozumieniem twojego dziecka.

Jeśli twoje dziecko jest małe, porozumienie z nim jest kluczowe. Gejowska, lesbijska i biseksualna młodzież, która jest wykluczona przez rodziców, ma stosunkowo wysoką częstotliwość samobójstw oraz nadużywania alkoholu i narkotyków. Niektóre nastolatki chronią się, zachowując jak największąuy dystans między sobą a rodzicami.

Jeśli twój syn lub córka „wyszedł z szafy” przed tobą dobrowolnie, prawdopodobnie jesteś już w połowie drogi. Decyzja twojego dziecka, aby być otwartym i szczerym z tobą w sprawie czegoś, co wielu w naszym społeczeństwie zniechęciło, oznacza ogromną ilość odwagi i zaufania. I pokazuje równie ogromną ilość miłości i zaangażowania w relacjach z tobą. Tak więc należy paradoksalnie cieszyć się ze już wiesz i to bezpośrednio od dziecka. To Twój sukces choć może wydawać się niewygodny i bolesny.

Teraz już od Ciebie zależy, czy Twoje dziecko będzie miało odwagę, zaangażowanie, zaufanie i miłość.

Czy moje dziecko jest teraz kimś innym?

Myślimy, że znamy i rozumiemy nasze dzieci od dnia urodzenia. Jesteśmy przekonani, że wiemy, co dzieje się w ich głowach. Kiedy dziecko ogłasza “jestem gejem”, a my nie mieliśmy pojęcia – albo wiedzieliśmy od początku, ale zaprzeczaliśmy temu – reakcje są często szokujące i dezorientujące.

Masz marzenie, wizję tego, czym będzie twoje dziecko, powinno być, może być. To marzenie, które zrodziło się z twojej własnej historii, wynika z tego  jak dorastałaś, są to także uwarunkowania kulturowe w jakich się kształtowałaś. Pomimo faktu, że znaczna część populacji jest gejem, społeczeństwo wciąż kultywuje i kształtuje nas jako jedynie  heteroseksualnych. Tak samo my wyobrażeniami, nawykami chcemy ulepić nasze potomstwo.

Szok i dezorientacja, które możesz odczuwać, są naturalną częścią procesu żałoby. Straciłeś coś: swoje marzenie o swoim dziecku. Straciłeś również złudzenie, że możesz czytać w umyśle twojego dziecka.

Oczywiście, gdy przestajesz o tym myśleć, dotyczy to wszystkich dzieci, nie tylko gejów. Zawsze nas zaskakują. Nie żenią się z kim moglibyśmy dla nich wybrać; nie podejmują pracy, którą byśmy wybrali; nie żyją tam, gdzie chcielibyśmy żyć. W naszym społeczeństwie jesteśmy jednak lepiej przygotowani na te okoliczności niż na “nietradycyjną” orientację seksualną naszego dziecka.

Pamiętaj, że Twoje dziecko się nie zmieniło. Twoje dziecko jest tą samą osobą, którą było, zanim dowiedziałeś się o jego seksualności. To twoje marzenie, twoje oczekiwania, twoja wizja, które muszą  się zmienić, jeśli naprawdę chcesz poznać i zrozumieć swojego ukochanego geja.

Dlaczego on musiał nam powiedzieć?

Niektórzy rodzice uważają, że byliby szczęśliwsi nie wiedząc o seksualności swojego dziecka. Spoglądają wstecz, zanim się dowiedzieli, z żalem wspominają  ten czas jako wolny od problemów -pomimo, że faktycznie wyczuwali dystans i oddalanie się  od swojego dziecka w tym czasie.

Czasem próbujemy zaprzeczyć temu, co się dzieje – odrzucając to, co słyszymy (“To tylko faza, przejdzie ci”); zamykając (“Jeśli wybierzesz ten styl życia, nie chcę o tym słyszeć”); lub nie lekceważąc informację (“To miłe, kochanie i czego chcesz na kolację?”). To są absolutnie naturalne reakcje.

Jednakże, gdybyś nie znał prawdy o seksualności swojego dziecka, nigdy byś nie znał swojego dziecka. Duża część jego życia byłaby trzymana w tajemnicy przed tobą, a ty nigdy naprawdę nie poznałbyś całej osoby.

Ważne jest, aby zaakceptować i zrozumieć seksualność swojego dziecka, ponieważ homoseksualizm i biseksualizm nie są chwilową fazą, kaprysem, modą.

Podczas gdy ludzie mogą eksperymentować przez pewien czas ze swoją seksualnością, ktoś, kto osiągnął moment, w którym powiedział rodzicowi, że jest gejem, zwykle już się utwierdził w swojej seksualności. Ogólnie rzecz biorąc, on lub ona długo i ciężko myślał, przeszedł samotnie potwornie ciężki proces, aby zrozumieć i uznać swoją orientację seksualną.

Więc jeśli zastanawiasz się: “Czy ona jest pewna?” Odpowiedź prawie zawsze będzie brzmiała “tak”. Mówienie rodzicowi, że że jest się gejem, polega na przezwyciężaniu wielu negatywnych stereotypów i podejmowaniu dużego ryzyka, aby ktokolwiek mógł to podjąć za wcześnie.

To, co powiedział ci twój syn lub córka, jest oznaką jego miłości i potrzeby wsparcia i zrozumienia. Wymagało to dużo odwagi. I pokazuje bardzo silne pragnienie otwartej, uczciwej relacji z tobą – relacji, w której możesz kochać swoje dziecko, dla tego, kim jest, a nie dla tego, kim chcesz, aby był.

Dlaczego nasze dziecko wcześniej nam o tym nie mówiło?

Jednym z trudnych wniosków dla ciebie może być uznanie, że twoje dziecko prawdopodobnie to przemyślało przez wiele miesięcy, a nawet lat, i dopiero teraz ci to mówi. Łatwo to zinterpretować jako brak zaufania, braku miłości lub refleksji na temat rodzicielstwa. I bolesne jest uświadomienie sobie, że nie znasz swojego dziecka tak dobrze, jak myślałaś, że zostałaś wykluczona z części swojego życia.

W pewnym stopniu dotyczy to wszystkich relacji rodzicielskich, niezależnie od tego, czy dziecko jest gejem, czy heteroseksualistą. Istnieje niezbędna separacja między rodzicem a dzieckiem w miarę zbliżania się dziecka do dorosłości. Twoje dziecko może wyciągnąć wnioski, do których byś nie doszedł i zrobi to bez konsultacji z tobą.
Ale w tym przypadku jest to szczególnie trudne, ponieważ wniosek, do którego doszło twoje dziecko, jest tak ważny, a w wielu przypadkach taki nieoczekiwany.

Homoseksualiści mogą unikać  swoich rodziców tak długo,  jak to możliwe, ponieważ zajęło im dużo czasu, aby dowiedzieć się, co czują sami. Innymi słowy, gej, lesbijka i biseksualna młodzież często rozpoznają we wczesnym wieku, że czują się “inni”, ale może to potrwać lata, zanim będą mogli nazwać te uczucia.

Ponieważ nadal żyjemy w społeczeństwie, które źle rozumie lub boi się gejów, potrzeba czasu, aby uświadomili sobie swoją seksualność. Gejowie często zinternalizowali nienawiść do samego siebie lub niepewność co do swojej tożsamości seksualnej. Może zająć trochę czasu, aby ktoś przemyślał i wypracował odwagę, by powiedzieć rodzicowi. Nawet jeśli uważasz, że twoje dziecko powinno wiedzieć, że może ci cokolwiek powiedzieć, pamiętaj, że traktowanie homoseksualizmu przez naszą kulturę mówi: “nie pytaj, nie mów”.

Tak więc, nawet jeśli możesz smucić się z powodu tego, że nie mogłaś pomóc dziecku przez ten okres – lub nawet, jeśli uważasz, że wynik byłby inny, gdybyś była wcześniej zaangażowana – zrozum, że twoje dziecko prawdopodobnie nie mogło ci powiedzieć wcześniej. Co najważniejsze, zrobienie tego teraz jest zaproszeniem do bardziej otwartej i uczciwej relacji.

Dlaczego moje dziecko jest gejem?

Rodzice często zadają to pytanie z wielu powodów: mogą cierpieć z powodu utraty wizerunku swojego dziecka; czują, że zrobili coś złego; czują, że ktoś “poprowadził” ich dziecko do homoseksualizmu; lub zastanawiają się, czy istnieje biologiczna przyczyna homoseksualizmu.

Niektórzy rodzice reagują szokiem, zaprzeczeniem i złością na wiadomość, że ich dziecko jest gejem. Jedną z odpowiedzi jest zastanowienie się: “Jak mogła mi to zrobić?” To nie jest racjonalna ale ludzka reakcja na ból.

Porównujemy tę reakcję do żałobnego procesu: w tej chwili jesteście smutni z powodu utraty obrazu swojego dziecka. Podczas pracy nad swoimi uczuciami możesz odkryć, że jedyną rzeczą, którą twoje dziecko “zrobiło” dla ciebie, jest zaufanie, że twój związek może umocnić się w wyniku tego, że znasz prawdę o nim.

Możesz czuć, że twoje dziecko zostało doprowadzone do homoseksualizmu przez kogoś innego. Jest to popularne i  błędne przekonanie, że homoseksualiści “rekrutują”. Prawda jest taka, że ​​nikt “nie uczynił” twojego dziecka gejem. On lub ona najprawdopodobniej czuł, że jest “inny” przez bardzo długi czas – żadna osoba ani grupa ludzi nie “nawróciła” twojego dziecka.

Inni rodzice uważają lub czują, że ich rodzicielstwo jest przyczyną ich seksualnej tożsamości. Od lat psychologia i psychiatria opierają się na teoriach, że homoseksualizm jest spowodowany rodzicielskimi typami osobowości – dominującą kobietą, słabym mężczyzną – lub brakiem wzorów tej samej płci. Teorie te nie są już akceptowane w psychiatrii i psychologii, cześć naukowców, lekarzy, psychiatrów, psychologów koncentruje się na usuwaniu tych mitów i nieporozumień z naszej  kultury.

Geje pochodzą ze wszystkich typów rodzin. Niektórzy mają dominujące matki, podczas gdy inni mogą mieć dominujących ojców. Geje, lesbijki i biseksualiści to tylko dzieci, a są to najmłodsze, średnie i najstarsze dzieci. Pochodzą z rodzin z rodzeństwem, które są gejami i rodzinami z rodzeństwem, które nie są gejem. Wielu pochodzi z tego, co społeczeństwo uznałoby za “modelowe” rodziny.

Wielu rodziców zastanawia się, czy istnieje genetyczna lub biologiczna podstawa homoseksualizmu. Chociaż istnieją pewne badania na temat homoseksualizmu i genetyki, nie ma  rozstrzygających badań na temat “przyczyny” homoseksualizmu.  

Czy wsparcie lub miłość do twojego dziecka polega na twojej zdolności wskazywania przyczyny? Dlaczego prosimy osoby heteroseksualne, aby uzasadniły swoją seksualność? Pamiętaj, że osoby homoseksualne, lesbijskie i biseksualne istnieją w każdym obszarze życia: religii, narodowości i pochodzenia rasowego. Dlatego wszyscy homoseksualiści, tak jak ludzie heteroseksualni, są bardzo różni i na różne sposoby odkrywali swoją  tożsamość seksualną. Chociaż możemy być ciekawi, to naprawdę nie jest tak ważne, aby wiedzieć, dlaczego Twoje dziecko jest gejem, aby go wspierać i kochać.

Dlaczego nie czuję się dobrze z jego seksualnością?

Obawa, którą możesz poczuć, jest wytworem naszej kultury. Homofobia jest wszechobecna w  społeczeństwie.  Tak długo jak homofobia istnieje, każdy homoseksualista i każdy rodzic homoseksualnej, lesbijskiej lub biseksualnej młodzieży ma  bardzo prawdziwe i uzasadnione obawy i lęki. Nawet ci, którzy mają przyjaciół gejów – są czasami oszołomieni i czują się niekomfortowo, gdy ich dziecko okazuje się być gejem. 

Czas skoncentrować się na prawdziwych problemach: czego obecnie najbardziej potrzebuje twoje dziecko. Staraj się nie skupiać na poczuciu winy. Jest niepotrzebne i nie skutkuje niczym dobrym dla ciebie ani dla twojego dziecka.

Czy powinniśmy skonsultować się z psychiatrą lub psychologiem?

Konsultacja z terapeutą w nadziei zmiany orientacji seksualnej dziecka jest bezcelowa. Homoseksualizm nie jest chorobą, którą należy “wyleczyć”. Homoseksualizm jest naturalnym sposobem bycia.

Ponieważ homoseksualista nie jest się z wyboru, nie można “zmienić zdania swojego dziecka”. Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne i Amerykańskie Stowarzyszenie Medyczne przyjęły oficjalne stanowisko, że nieetyczne byłoby nawet próbować zmienić orientację seksualną homoseksualisty. W 1997 r. Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne ponownie publicznie ostrzegło przed tak zwaną “terapią reparatywną”, zwaną również terapią konwersyjną.

Są jednak sytuacje, w których pomocne może być konsultowanie się z osobami doświadczającymi problemów rodzinnych i orientacji seksualnej. Możesz porozmawiać z kimś o swoich uczuciach i jak je przepracować. Możesz czuć, że potrzebujecie pomocy w jasnym komunikowaniu się w tym okresie. Możesz też uznać, że twoje dziecko jest nieszczęśliwe i potrzebuje pomocy w samoakceptacji.

Homoseksualiści często mają problemy z zaakceptowaniem siebie i swojej tożsamości seksualnej. W tej sytuacji samo-odrzucenie może być niebezpiecznym stanem emocjonalnym.

We wszystkich tych przypadkach masz wiele opcji i zasobów. Dobrze jest odnaleźć w swoim otoczeniu grupę wsparcia, organizację i indywidualnie lub w grupach wsparcia, uzyskać informacje, przestrzeń i zasoby, których możesz potrzebować do budowania silniejszych relacji ze swoim homoseksualnym dzieckiem.

Terapeuta może również zapewnić poufność i  anonimowość, którą możesz poczuć na początku.

Czy moje dziecko zostanie odrzucone, może mieć problem ze znalezieniem lub utrzymaniem pracy, czy nawet zostać fizycznie zaatakowane?

Wszystkie te rzeczy są możliwe. To zależy od tego, gdzie mieszka, jaką pracę wykonuje – ale postawy wobec homoseksualizmu zaczęły się zmieniać i teraz zmieniają się stosunkowo szybko. Jest wiele miejsc, w których Twoje dziecko może żyć i pracować stosunkowo bez dyskryminacji. Niestety, zmiany społeczne są zazwyczaj powolne – wystarczy spojrzeć, ile czasu zajęło kobietom uzyskanie praw głosu na świecie. Postępowi często towarzyszy również chaos i dezinformacja. Dopóki więcej osób i organizacji nie stanie się zwolennikami praw gejów, dopóki homofobia nie zostanie zlikwidowana w naszym społeczeństwie, twoje dziecko staje przed poważnymi wyzwaniami.

Jak pogodzić to z moją religią?

Dla niektórych rodziców może to być najtrudniejszy problem. Także dla religijnego otoczenia. To prawda, że ​​niektóre religie nadal potępiają homoseksualizm. Ale nawet w obrębie tych religii istnieją szanowani przywódcy, którzy wierzą, że potępienie w ich kościele jest nieuczciwe.

W 1997 r. Katoliccy biskupi USA wydali oświadczenie pastoralne wzywające rodziców do kochania i wspierania swoich gejowskich dzieci. W liście pasterskim z 1994 roku biskupi episkopatu USA napisali: “Być może dla osób heteroseksualnych doświadczenie niezłomnej miłości może być dla osób homoseksualnych doświadczeniem Boga”.

Wiele głównych religii amerykańskich przyjęło oficjalne stanowiska na rzecz praw homoseksualistów. Niektórzy poszli dalej. Na przykład Kościół Metodystyczny opracował sieć uzgadniania kongregacji przyjmujących gejów, lesbijki i osoby biseksualne. Od 1991 roku Zjednoczony Kościół Chrystusowy wyznaczył politykę wyznaniową stwierdzającą, że orientacja seksualna nie powinna stanowić bariery dla święceń. W Kościele Episkopalnym organ ustawodawczy denominacji zadeklarował, że homoseksualiści mają pełne i równe prawa wobec wszystkich innych ludzi w kościele.

Nadal będziesz słyszeć, jak ludzie cytują Biblię w obronie swoich uprzedzeń wobec gejów. Ale wielu biblijnych uczonych kwestionuje wszelkie antygejowskie interpretacje tekstów biblijnych. 

A co z HIV / AIDS?

Podczas gdy wirus HIV I AIDS początkowo rozprzestrzeniły się najszybciej wśród homoseksualnych i biseksualnych mężczyzn oraz narkomanów, którzy dzielili się igłami, wszyscy ludzie i społeczności stają obecnie w obliczu zagrożenia AIDS.

Dlatego każdy rodzic musi być zaniepokojony HIV / AIDS – bez względu na to, czy dziecko jest gejem czy heteroseksualistą. Powinieneś upewnić się, że twoje dziecko rozumie jak AIDS jest przenoszone i jak się chronić. Gdy nastolatkowie stają się aktywni seksualnie w młodszym wieku, a AIDS wciąż się rozprzestrzenia, żaden rodzic nie może zignorować niebezpieczeństwa lub założyć, że jego dziecko jest bezpieczne. Jeśli twoje dziecko ma obecnie HIV  albo  AIDS, teraz potrzebuje twojej pomocy bardziej niż kiedykolwiek. Powinieneś wiedzieć, że nie jesteś sam. Istnieje wiele lokalnych i krajowych organizacji, które mogą pomóc w opiece medycznej, psychologicznej i fizycznej. W tym momencie twoje relacje z dzieckiem muszą być jeszcze bliższe, a twoja rodzina będzie musiała nauczyć się dostosowywać do fizycznych i emocjonalnych warunków zmieniającego się zdrowia twojego dziecka. 

Czy moje dziecko spotkają szczególne utrudnienia natury prawnej?

Wiele przepisów regulujących zachowania seksualne nadal znajduje się w książkach w niektórych państwach, niektóre z nich sięgają ubiegłego wieku. Zgodnie z tymi przepisami niektóre lub wszystkie zachowania homoseksualne są nielegalne, podobnie jak wiele zachowań heteroseksualnych. Wiele państw uchyliło te prawa; inni nie. Chociaż egzekwowanie przepisów jest zwykle rzadkie wśród osób, przepisy antygejowskie są stosowane przeciwko gejom, lesbijkom i osobom biseksualnym np w sporach o opiekę, działaniach prawnych i próbach dyskryminowania osób na podstawie orientacji seksualnej. To się jednak zmienia.

Zaakceptowaliśmy sytuację, ale dlaczego muszą się nią pochwalić?

Geje, lesbijki i osoby biseksualne są często oskarżane o “obnoszenie się” z ich seksualnością, kiedy “wychodzą” jako geje, gdy publicznie czują się z partnerem tej samej płci, lub gdy noszą symbole gejowskie i koszulki lub biorą udział w dumie gejowskiej parady. W świecie, który nadal zakłada, że ​​wszyscy ludzie są heteroseksualni, “wychodzenie” jest jedynym sposobem, w jaki homoseksualiści, lesbijki i osoby biseksualne mogą poznać swoją orientację seksualną.

A “wychodzenie” jest często uważane za pozytywny sposób na uniknięcie społecznej niewidzialności, która może prowadzić do zinternalizowanej nienawiści do samego siebie lub braku poczucia własnej wartości.

Możesz odczuwać dyskomfort w publicznym odbiorze  swojego dziecka z partnerem tej samej płci. Pamiętaj, że wszystkie pary – także heteroseksualne często okazują uczucia publicznie, ponieważ odczuwają miłość i wdzięczność za partnera.

Ale zatrzymaj się i pomyśl – czy niepokoisz się heteroseksualnym okazywaniem uczuć w miejscach publicznych?

W tych dwóch przypadkach “obnoszenie się” może zachowywać się w sposób naturalny, spokojny i naturalny. W innych okolicznościach może to być polityczna decyzja potwierdzająca swoją seksualność poprzez noszenie koszulki lub uczestnictwo w publicznym wydarzeniu. W kulturach, które ignorują homoseksualizm lub wyśmiewają go, publiczne podkreślanie własnej seksualności może być ważnym aktem autoafirmacji.

Jeśli martwisz się ewentualnymi negatywnymi reakcjami na jakiekolwiek zachowanie, które identyfikuje Twoje dziecko jako homoseksualne, pamiętaj, że niektórzy geje, lesbijki i osoby biseksualne będą, oczywiście, cenzurować swoje własne zachowanie, ponieważ podzielają te obawy. Ale to dziecko musi podejmować decyzje za siebie.

Czy moje dziecko może mieć własną rodzinę?

Wielokrotnie pary homoseksualne i lesbijskie postrzegają swój związek tak samo jak rodzinę, małżeństwo heteroseksualne. Wiele par organizuje ceremonie zaślubin, aby formalnie celebrować ich związek, w towarzystwie przyjaciół i rodziny. Coraz więcej rządów uznaje obecnie partnerów tej samej płci. Coraz więcej firm, w tym IBM i American Express, zapewnia także ubezpieczenie zdrowotne i świadczenia dla “partnera krajowego”. Więcej par homoseksualnych i lesbijskich również staje się rodzicami. Niektóre lesbijki używały sztucznego zapłodnienia, aby mieć dziecko, które mogą wychowywać ze swoim partnerem.

Niektórzy homoseksualni mężczyźni i lesbijki, którzy pojawili się po tym, jak byli związani związkami heteroseksualnymi, wychowują dzieci z tych związków z ich homoseksualnymi partnerami. Coraz więcej par homoseksualnych adoptuje dzieci razem.

Jak powiem to rodzinie i przyjaciołom?

Tak jak “wychodzenie” jest trudne dla gejów, proces wychodzenia jest równie trudny dla rodziców. Wiele osób, dowiadując się, że ich dziecko jest gejem, wchodzi prosto do szafy. Gdy walczą z akceptacją orientacji seksualnej swojego dziecka, często martwią się, że inni się dowiedzą. Wyzwaniem jest np odpowiedź na pytania: “Czy on ma dziewczynę?” I “Kiedy ona się ożeni?”

Często okazuje się, że  obawy były znacznie gorsze niż rzeczywistość. Niektórzy rodziców powstrzymywali się od lat, mówiąc swoim rodzicom – dziadkom swoich dzieci – aby usłyszeć: “Wiedzieliśmy o tym dawno temu.”

Dowiedz się więcej o zmieniających się postawach w kręgach medycznych, psychiatrycznych, religijnych, zawodowych i politycznych. Istnieje wiele “autorytetów”, które można zacytować jako sojuszników w obronie równych praw dla homoseksualistów. Praktykuj to, co powiesz, tak jak możesz ćwiczyć publiczne wystąpienie,  rozmowę o pracę,  wzmocnienie swojej asertywności lub na wszystko, co jest dla ciebie nowe, co sprawia, że ​​się boisz lub jesteś zdenerwowany.

Jeden z rodziców mówi: “Chodziłem w łazience, zamykałem drzwi i ćwiczyłem, mówiąc do lustra:” Mam córkę-lesbijkę “i mówię to z dumą. I to pomogło. Ale naprawdę musisz ćwiczyć. “

Rozmawiaj z ludźmi, którzy rozumieją twoje obawy.  Możesz uzyskać negatywne lub przynajmniej niewrażliwe komentarze od krewnych, przyjaciół lub współpracowników. Ale prawdopodobnie okaże się, że te komentarze są mniej bolesne, niż to sobie teraz wyobrażasz. Pamiętaj, że Twoje dziecko było już na tej drodze. Może ci w tym pomóc. Pamiętaj też, że to, komu opowiesz o seksualności swojego dziecka, powinno być decyzją, którą oboje dyskutujecie.

Co powiedzą sąsiedzi?

Może to być bardzo realny problem, szczególnie dla rodzin, które uważają się za członków konkretnej społeczności lub w obszarach, gdzie fundamentalne religie są silne. Ale geje, lesbijki i osoby biseksualne pochodzą z rodzin z różnych zakątków świata, z każdej kultury, religii, grupy etnicznej i zawodu. Jeden rodzic mówi:

“Myślałem, że jestem jedyną matką, która ma córkę lesbijką. A potem, gdy zacząłem wypowiadać się w tej sprawie, inni rodzice zaczęli się zgłaszać. I teraz, za każdym razem, gdy ktoś mówi do mnie: “Muszę z tobą porozmawiać”, dokładnie wiem, o co chodzi. “

Często napotkasz na takie reakcje jak … “Myślałem, że jestem jedyny”.

Jak mogę wesprzeć moje dziecko?

Jako rodzic musisz zadbać o siebie i swoje dziecko.

Czytanie tego artykułu jest pierwszym krokiem do wspierania twojego dziecka – pokazałaś, że jesteś otwarta na nowe informacje i mamy nadzieję, że jesteś teraz lepiej poinformowany.

Wspieranie twojego dziecka powinno być naturalnym przedłużeniem twojego ogólnego wsparcia jako rodzica: musimy rozmawiać, słuchać i uczyć się razem.

Każde dziecko potrzebuje różnych rzeczy od swoich rodziców. To od ciebie zależy, jak nauczyć się komunikować z nim o swoich potrzebach i sprawach związanych z seksualnością.

Niektórzy rodzice uważają, że są w stanie lepiej zrozumieć i wspierać swoje dziecko, rozpoznając podobieństwa i różnice w ich własnych doświadczeniach życiowych. W niektórych przypadkach może pomóc porozmawiać o tym, jak poradziłeś sobie z bolesnymi incydentami. Musisz jednak wiedzieć, że dyskryminacja ze względu na orientację seksualną jest bolesna w wyjątkowy sposób. Możesz wesprzeć swoje dziecko, ucząc się jak najdokładniej o homoseksualizmie i wspierając w wyjściu do społeczeństwa.  

Ukrywanie się wzmacnia paradoksalnie uprzedzenia i dyskryminację.

Czy kiedykolwiek nauczę się radzić sobie z tą świadomością?

Psychiatra odpowie na to pytanie w ten sposób: “Gdy większość ludzi dostosuje się do rzeczywistości orientacji seksualnej ich dziecka, czują się, jakby otworzyli przed nimi zupełnie nowy świat. Po pierwsze, poznają stronę swojego dziecka, którego nigdy nie znali. Teraz rzeczywiście w pełni uczestniczą w życiu ich dziecka. Zwykle zbliżają się. Rodzice zaczynają spotykać się ze społecznością gejowską i rozumieją, że są to ludzie jak każda inna społeczność. “

Innym sposobem udzielenia odpowiedzi na to pytanie jest umożliwienie niektórym rodzicom samodzielnego wypowiadania się:

„Byłam w punkcie, w którym czułam się smutna i zastanawiałam się, co powiedziałabym, gdy ludzie będą  pytać:” Jak się ma Gary? “ A potem przyszło mi do głowy: Gary ma się dobrze. Jestem tym, kim jest. I kiedy dotarłam do tego punktu, było łatwiej … kiedy poznaliśmy przyjaciół Gary’ego, okazało się, że są wspaniałymi ludźmi i zdaliśmy sobie sprawę, że jest naprawdę częścią wspaniałej społeczności. Więc w czym problem? To problem społeczeństwa. Właśnie wtedy doszliśmy do wniosku, że jesteśmy po wszytskim”

– Matka syna geja

“Powiedziałabym, że czytanie i uczenie się więcej o orientacji seksualnej jest tym, co pomogło mi najbardziej …otworzyć  się,  obalić niektóre z mitów, które słyszałam …. Im więcej się uczyłam, tym bardziej mnie to irytowało i tym bardziej chciałam zmienić społeczeństwo, zamiast mojego syna. “

– Matka syna geja

“Myślę, że punktem zwrotnym było dla mnie, kiedy przeczytałem o tym więcej i dowiedziałem się, że większość dzieci, które mogą zaakceptować swoją seksualność, twierdzi, że czuje się spokojniejsza, szczęśliwsza i pewniejsza siebie. I oczywiście tego właśnie chciałem dla mojego dziecka. Na pewno nie chciałem być  przeszkodą na drodze do pełni szczęścia mojego dziecka”

– Ojciec geja

„Płakałam przez trzy miesiące bez przerwy. Ale zawsze mieliśmy bardzo dobre relacje. To się nigdy nie zmieniło. Nigdy nie wątpiliśmy  w naszą miłość do niego i oboje zapewnialiśmy go od razu, że go kochamy. Od tego czasu nasza relacja z synem jest  wzmocniona, ponieważ mamy głębsza więź, po prostu dlatego, że wiemy, przeciwko czemu on walczy w społeczeństwie. “

– Matka syna geja

“Naprawdę ważne jest, aby o tym rozmawiać, aby wiedzieć, że nie jesteś sam, że są inni ludzie, którzy przeżyli to doświadczenie i radzą sobie z nim w pozytywny sposób. A korzyścią jest to, że nawiązujesz dobre relacje z dzieckiem. Rodzice chcą być rodzicami  Zazwyczaj nie chcą być izolowani od swoich dzieci. “

– Matka córki lesbijki

“to mój syn mówił do mnie, tato, jestem tą samą osobą co poprzednio. Teraz minęło sześć miesięcy i zdaję sobie sprawę, że tak naprawdę nic się nie zmieniło w jego życiu.Wyglądało na to, że to nasza percepcja płata figle.

– Ojciec geja

Organizacje LGBT

źródło Wikipedia:

  • Stowarzyszenia Lambda (Stowarzyszenia Lambda są niezależnymi od siebie organizacjami):
    • Lambda Bydgoszcz
    • Lambda Kraków
    • Lambda Poznań (nieistniejące)
    • Lambda Szczecin
    • Stowarzyszenie Lambda Warszawa
    • Lambda Zielona Góra
  • Stowarzyszenie na rzecz osób LGBT Tolerado – powstało w 2012 r., ma siedzibę w Gdańsku
  • Fabryka Równości (największa w Łodzi i regionie organizacja kulturalno-edukacyjna LGBTQ)
  • Stowarzyszenie Miłość Nie Wyklucza (MNW) – powstało w 2009 r. jako grupa nieformalna, działająca na rzecz wprowadzenia w Polsce związków partnerskich. Obecnie zajmuje się edukacją i lobbingiem na rzecz małżeństw jednopłciowych w Polsce.
  • Stowarzyszenie Grupa Stonewall – powstała w 2015 r. i obecnie jedyna w Wielkopolsce organizacja działająca na rzecz osób LGBT+, organizator Marszu Równości festiwalu Poznań Pride Week od 2015 r.
  • Stowarzyszenie Tęczówka – organizacja LGBTQI z aglomeracji górnośląskiej
  • Fundacja Równości – były (2005-2010) organizator corocznej Parady Równości w Warszawie
  • Fundacja Kultura dla Tolerancji – organizator krakowskiego Festiwalu Kultura dla Tolerancji oraz Marszów Tolerancji
  • Trans-Fuzja – fundacja na rzecz osób transpłciowych
  • Stowarzyszenie Pracownia Różnorodności – organizacja LGBT z siedzibą w Toruniu
  • Fundacja Wolontariat Równości – organizator Parady Równości od 2012 roku.
  • Fundacja Pryzmat Różnorodności – krakowska fundacja LGBT
  • Biuro Pełnomocnika Federacji Młodych Socjaldemokratów ds. osób LGBTQ – polityczna organizacja LGBTQ
  • Stowarzyszenie Naukowe Psychologia i Seksuologia LGBT – Stowarzyszenie prowadzi własną działalność naukową oraz zajmuje się popularyzacją wiedzy z zakresu psychologii i seksuologii
  • FLGBT – organizacja pozarządowa Forum LGBT o charakterze chrześcijańskim, ogólnopolskim i światowym z siedzibą w Słupsku istnieje od maja 2014 roku.

*Tekst napisany podstawie blogów i wypowiedzi rodziców, którzy przepracowali z sukcesem powyższy temat