OŚRODEK TEATRALNY KANA

PAŹDZIERNIK 2017

KALENDARIUM WYDARZEŃ W TEATRZE KANA
6−7 października, godzina 19, „Gęstość zaludnienia”, spektakl i spotkanie, PREMIERA STUDENCKA
8 października, godzina 17, „Gęstość zaludnienia”, spektakl
13 października, godzina 21, „Kaszpirowski Medytacja”, spektakl Teatru Kingdom of Curvy Fork, wstęp: 20 zł
14 października, godzina 19, Dni współpracy polsko-niemieckiej: Roger Doering;
Alex Stolze + Anne Müller present: Solo Collective Part One, koncerty, wstęp: 15 zł
15 października, godzina 17, „Projekt: Matka”, spektakl
19−22 października, czwartek, piątek: godzina 17, sobota, niedziela, godzina 13, WOKÓŁ TRADYCJI: „Pieśni maryjne – od ars antiqua do współczesnej tradycji ludowej”, warsztaty pieśni maryjnych, prowadzenie: Bartosz Izbicki i zespół Jerycho, koszt: 70 zł (liczba miejsc ograniczona, zapisy: paula@kana.art.pl)
21 października, godzina 19, „Europa. Śledztwo”, spektakl, Komuna// Warszawa, wstęp: 15/20 zł
22 października, godzina 18, WOKÓŁ TRADYCJI: koncert zespołu Jerycho oraz pokaz powarsztatowy z udziałem uczestników warsztatów, wstęp: 15 zł
28 października, godzina 19, „Projekt: Ojciec”, spektakl
29 października, godzina 17, „Projekt: Ojciec”, spektakl

POZA SZCZECINEM
5−8 października, WOKÓŁ TRADYCJI: „Spotkanie z tradycją Baenkelsang”, warsztaty lirnicze, Ośrodek Poszukiwań Twórczych, Strzelewo koło Nowogardu, koszt: 170 zł
7 października, godzina 19, SZWALNIA.DOK2: „Brudło z Wąchabna” (Alicja Brudło, Weronika Fibich), Teatr Szwalnia, Łódź
20−27 października, „So close so far”, warsztaty teatralno-muzyczno-taneczne i przedstawienie powarsztatowe, prowadzenie: Bibianna Chimiak, Eliza Hołubowska, koszt: 50 euro (w tym pobyt z wyżywieniem, zapisy: c.lauenstein@broellin.de), Schloss Broellin

Rezerwacje biletów i informacje: paula@kana.art.plPrzy rezerwacji mailowej prosimy o podanie daty wydarzenia, liczby oraz rodzaju biletów (normalne, ulgowe).
Ceny biletów:
25 zł − bilet normalny20 zł − bilet ulgowy (uczniowie, emeryci, renciści, studenci do 26. roku życia, doktoranci do 32. roku życia)15 zł − bilet grupowy (grupa powyżej 10 osób)10 zł − bilet rodzinny (osoby posiadające Szczecińską Kartę Rodzinną lub Szczecińską Kartę Seniora)
PREMIERA STUDENCKA: 10 zł (po okazaniu legitymacji studenckiej)

 

SZCZEGÓŁOWE INFORMACJE O WYDARZENIACH

Gęstość zaludnienia”
spektakl i spotkanie, PREMIERA STUDENCKA
reżyseria i adaptacja: Krzysztof Popiołek na podstawie „Czarnobylskiej modlitwy. Kroniki przyszłości” Swietłany Aleksijewicz
Spektakl zrealizowano w ramach stypendium Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego.

Jak teatralnie opracować, zainscenizować, a później mądrze, pięknie, godnie zagrać arcydzieło literatury faktu, porażającą i traumatyczną Czarnobylską modlitwę… białoruskiej noblistki Swietłany Alieksijewicz? Co czynić na scenie, by to unikalne świadectwo straszliwej egzystencjalnej próby, jakiej poddane zostały setki tysięcy obywatelek i obywateli sowieckiej Ukrainy i Białorusi, doszło do widzów w formie rzetelnego, godnie przeżytego aktu, potwierdzającego marzenie-życzenie pewnego mędrca, że świat powinien być „miejscem prawdy”? (A teatr to przecież także nasz świat tu i teraz, tyle że artystycznie uporządkowany.)
Teatr Kana ma na to środki, jego twórcy mają za sobą szereg istotnych scenicznych doświadczeń, które sprzyjają spełnieniu tego marzenia. Czarnobylskie opowieści, starannie ułożone przez reżysera Krzysztofa Popiołka w rwaną, nieregularną narracyjną kompozycję na cztery głosy, wybrzmiewają właśnie tak strasznie i porażająco, jak trzeba (…) (Juliusz Tyszka, Czasopismo Teatralne Nietakt nr 1 (27) 2017)

Po premierze studenckiej zapraszamy na spotkanie. Szczegóły wkrótce.

„Kaszpirowski Medytacja”
spektakl teatru Kingdom of Curvy Fork
Czasy świetności imperium przypadły na XV i pierwszą połowę XVI wieku. Państwo jednak istniało dużo wcześniej,niektórzy mędrcy powiadają, że istniało nawet przed samym stworzeniem świata. Charakterystyczną cechą obywateli KCF jest ich absurdalne podejście do rzeczywistości, pędzące z prędkością fotonu obrazy i dźwięki rozczepiają połączenia synaptyczne i pozostawiają w głowie pewne zakodowane informacje. Mędrcy Królestwa CF opowiadają historię całego wszechświata, poczynając od stworzenia świata i człowieka, a kończąc na marcepanowych tablicach rejestracyjnych, które utrudniają oficerom policji odczytanie numeru identyfikacyjnego. Mędrcy ci są niczym nomenklatura binominalna, nie mogą istnieć osobno. Jeden z obywateli KCF w młodości uprawiał z sukcesami boks i podnoszenie ciężarów. Za osiągnięcia sportowe otrzymał tytuł Mistrza Sportu ZSRR. W 1962 roku ukończył Państwowy Instytut Medyczny w Winnicy ze specjalizacjami „lekarz psychiatra” i „lekarz psychoterapeuta”. Następnie przez 25 lat pracował jako lekarz w szpitalach psychiatrycznych. W 1987 roku został psychoterapeutą radzieckiej kadry narodowej w podnoszeniu ciężarów – pogratulujmy mu.

Teatr Kingdom of Curvy Fork powstał w 2011 roku z potrzeby nie tylko spotkania, ale również wspólnego działania i powołania do życia własnej formuły teatralnej. Pierwszą realizacją grupy był autorski spektakl „Kaszpirowski Medytacja”. Przez kolejny rok zespół jeździł po Polsce, prezentując wyniki swojej pracy. Nikt nie przypuszczał, że to, co zostało powołane do życia na krótki czas, będzie trwało tak długo i solidnie. Z czasem idee grupy wykrystalizowały się, a więzi zacieśniły.

Teatr Kingdom of Curvy Fork jest formacją eksperymentalną wpisującą się w nurt teatru offowego. Grupa zajmuje się poszukiwaniem własnej estetyki i poetyki, odrzucając panujące tendencje w teatrze alternatywnym. Naszym celem nie jest tworzenie sztuki miłej i przyjemnej. Nie boimy się eksperymentować, swoją pracą zmuszamy widza do wyciągania własnych wniosków, podprogowo zadajemy pytanie o istotę teatru. Każdy z nas musi sam odpowiedzieć sobie na to pytanie. Celem biegu nie powinno być dobiegnięcie, tak jak celem życia nie powinno być przeżycie. Gdzieś pomiędzy startem a metą są rzeczy najważniejsze. Wolimy zadawać pytania niż dawać odpowiedzi. Tak też jest z naszą pracą. (fragment wywiadu do Radia Afera)
występują: Dominik Murach, Maciej Ratajczyk, Daniel Parol Żmudziński, Piotr Nykowski

 

Dni współpracy polsko-niemieckiej:
Roger Doering
koncert
Roger Döring urodził się w Berlinie Zachodnim w 1961 roku. Przez jakiś czas uczył się pantomimy u polskiego ucznia Henryka Tomaszewskiego, następnie studiował aktorstwo (co ciekawe, również przede wszystkim u polskich nauczycieli). Grał m.in. Kasjusza w szekspirowskim „Otellu” i Wladimira w „Czekając na Godota” Becketta. Na początku lat 90. wspólnie z Rudolfem Moserem (Einstürzende Neubauten) założył dwuosobową kapelę Orchestra Obscur. Dzięki spotkaniu z Oliverem Doerellem został członkiem zespołu Dictaphone, z którym koncertowali w Europie, Afryce, Japonii i Kanadzie. Ponadto grywa w duecie z japońskim gitarzystą, Takeshi Nishimoto, jak również z eksperymentującym z dźwiękiem Marsenem Julesem. Tworzy muzykę do filmów, spektakli teatralnych i tanecznych. W czasie pierwszych 20 lat swojej muzycznej twórczości jego ulubionym instrumentem był saksofon, raczej rzadko używał klarnetu. Teraz jest odwrotnie. Podczas solowego koncertu w Kanie zagra na kilku instrumentach. Spowolnione tempo jego utworów stanowi odpowiedź na otaczający nas pośpiech.
Tworzenie i granie muzyki jest ciekawe……… to podróż……….. zawsze……… do siebie………… do Innych …………. ze sobą…………. z innymi…………… zawsze przynosi spotkania………… ze sobą…………. z innymi……………. Innym……………..

Alex Stolze + Anne Müller: Solo Collective Part One 
koncert
Podczas wspólnej trasy koncertowej dwójka kompozytorów zaprezentuje intrygujący program muzyczny, w którym wykorzystane zostaną zarówno dźwięki instrumentów klasycznych, jak i elektronika, tworząc niezwykle sugestywny w warstwie muzycznej, gęsty, zapętlony i jednocześnie oszczędny repertuar. Na program koncertu złożą się więc utwory będące bardzo interesującym połączeniem współczesnej muzyki klasycznej, avant-popu, minimalnej elektroniki oraz głosu. Alex Stolze jest współzałożycielem berlińskiego trio Dictaphone, Anne Müller natomiast współpracuje z takimi twórcami jak Nils Frahm czy Agnes Obel. Oboje zaprezentują indywidualne programy muzyczne, w których jednak będą się nawzajem wspierać.

Alex Stolze w marcu 2017 roku wydał swoją debiutancką solową płytę Mankind Animal (Człeko Zwierzę) w Nonstar Records (Wielka Brytania). Po zdobyciu rozgłosu dzięki swoim elektronicznym wcieleniom jako Bodi Bill i Unmap oraz objeździwszy świat z eksperymentalnym avant jazz trio Dictaphone, Alex zamierza ujawnić się jako prawdziwie prekursorski instrumentalista i producent. Występując ze swymi unikalnymi, stworzonymi na zamówienie pięciostrunowymi elektroakustycznymi skrzypcami, Alex staje się pionierską postacią na polu współczesnych klasyczno/post-pop muzycznych poszukiwań. Alex to wieloletni mieszkaniec Berlina, skrzypek, kompozytor, założyciel legendarnej obecnie wytwórni Krakatau Records. Po wielu latach spędzonych w mieście Alex zamieszkał przy granicy polsko-niemieckiej, by w atmosferze sielskiego spokoju skoncentrować się na rozwoju nowej wizji solowej drogi. Od kiedy zamieniłem rodzinny Berlin na opustoszałe ruiny pośrodku niczego, które następnie remontowałem kolejnych siedem lat, spędziłem wiele nocy wokół ogniska, rozmawiając o tym, jak cywilizacja rozwinęła się na wielu płaszczyznach, ale wciąż zmagamy się z postępem ewolucji duchowej. Przeczuwam istnienie prawdziwej i naglącej potrzeby rozwinięcia nowego poziomu empatycznego zrozumienia, zanim zniszczymy się nawzajem.

Anne Müller jest znaną wiolonczelistką zaangażowaną w różnorodne przedsięwzięcia muzyczne. Urodziła się i wychowała w Berlinie, studiowała classical performance w słynnej Akademii Hanns Eisler i ukończyła studia magisterskie na Uniwersytecie Muzycznym we Frankfurcie. Anne często bywa współwykonawczynią nagrań dla słynnej brytyjskiej neoklasycznej wytwórni Erased Tapes, w ramach której współpracowała między innymi z niemieckim pianistą Nilsem Frahm (2011, “7fingers” // 2015, muzyka do filmu „Victoria”, German Film Awards: najlepszy film). W latach 2009−2014 pracowała i koncertowała z Duńską piosenkarką i pianistką Agnes Obel. Jej ostatnia praca zespołowa to projekt z 2016 roku, w którym gościła niemieckiego muzyka „Aukai” Markusa Siebera.

 

„Projekt: Matka”
spektakl
scenariusz na podstawie tekstów z blogu Macierzyństwo bez lukru: Bajki (radziecki-termos.blog.pl), Małgorzaty Dawid-Mróz (manufaktura-radosci.pl), Moniki Grudzień (fjakfrustratka.blogspot.com), Dagmary Klein (la-terra-del-pudding.blogspot.co.uk), Pierwszej Żony (pierwsza-zona.blog.pl), Agnieszki Sujaty (z książki Huśtawka) oraz z blogów: Aleksandry Michalak (matkasanepid.pl), Mamy Rysiowej (krystyno-nie-denerwuj-matki.blog.pl) i innych.
adaptacja i reżyseria: Mateusz Przyłęcki
muzyka: Andrzej Bonarek
piosenka (do tekstu Mamy Rysiowej): Konrad Cwajda
rap inspirowany wierszem Hollie McNish Embarrassed: Piotr Starzyński, Mateusz Przyłęcki na podstawie tłumaczenia Grzegorza Czuchaja
rysunki: Gustaw Grygier
animacje: Piotr Starzyński
realizacja i montaż filmu: Krzysztof Sanecki
reżyseria świateł: Tomasz Grygier
obsada: Bibianna Chimiak, Marta Giers-Sanecka, Karolina Sabat
Zwycięski spektakl 24. Alternatywnych Spotkań Teatralnych KLAMRA 2016 w Toruniu.

To spektakl mocny, bezlitośnie rozprawiający się z mitami na temat macierzyństwa, wszelkimi teoriami, pięknymi opisami w książkach, kiedy kobietę ponoć wyłącznie rozświetla stan błogosławiony, dziecko kwili, a nie wrzeszczy jak opętane, wszystko wydaje się być takie uduchowione i niezwykłe. A tymczasem… Prawda jest naga, fizjologiczna, uwikłana w kupy, nieprzespane noce, morderczą chęć uciszenia drącego się niemowlaka. Przy całej bezbrzeżnej miłości do własnego dziecka można mieć go czasem jednocześnie dość, to naturalne i ludzkie. Ale o tym się głośno nie mówi, przecież zawsze znajdzie się ktoś świętszy od świętego, który zgromi wzrokiem i nazwie wyrodną matką. Matki więc milczą, tłumią swoje frustracje gdzieś głęboko, wyżyją się co najwyżej gdzieś w internecie, na blogu, najczęściej anonimowo. Ale Kana postanowiła nie milczeć, macierzyński Mordor wyrzucić wprost na scenę, nazwać pewne rzeczy wprost, bo dlaczego nie (…)
Monika Żmijewska (Wyborcza Białystok)

 

“Pieśni Maryjne – od ars antiqua do współczesnej tradycji ludowej”
warsztaty pieśni maryjnych

warsztaty poprowadzą:
Bartosz Izbicki – kierownictwo artystyczne
Paweł Szczyciński – voice coach (intonacja, ornamentacja)
Leszek Kubiak – podstawy emisji głosu

Program warsztatów obejmował będzie pieśni maryjne z tradycji ustnej, ze śpiewników oraz ze średniowiecznych zapisów polskich i francuskich. Uczestnicy warsztatów będą mieli rzadką okazję przeanalizowania − wraz z prowadzącymi warsztaty – ścieżek repertuaru, począwszy od polskich śpiewów z tradycji ustnej, poprzez pieśni zapisane w XIX wieku, aby na koniec podjąć próbę interpretacji utworów późnego średniowiecza z terenu Polski (polskich i łacińskich). Finałem zaś będzie wykorzystanie efektów tych poszukiwań do wykonania pięciu łacińskich motetów zapisanych w Kodeksie z Montpellier (ms. H 196) z XIII wieku. Zainteresowani uczestnicy warsztatów będą mieli również możliwość pracy indywidualnej nad intonacją, ornamentacją oraz emisją głosu.

Bartosz Izbicki jako muzykolog w bardzo intrygujący sposób łączy zainteresowanie muzyką dawną oraz polską muzyką tradycyjną, bazując na trzech podstawowych kategoriach: tradycji, rekonstrukcji i kreacji. Spotkanie z Izbickim oraz założonym przez niego zespołem Jerycho będzie kontynuacją procesu dotyczącego ukazania wzajemnego oddziaływania tych nurtów − służyć będzie poznaniu repertuaru maryjnego w formie, w jakiej przeniknął do kultury ludowej.

Jerycho to zespół wokalny posługujący się tradycyjnym idiomem śpiewu liturgicznego. Grupa wykonuje historyczne śpiewy polskie i łacińskie, stosując improwizowaną polifonię zaadaptowaną przez lidera: Bartosza Izbickiego. Kreując nową przestrzeń muzyczną wokół tropów i sekwencji, Jerycho urzeczywistnia wizję żywej tradycji owocnie praktykowanej do XIX wieku.

Bartosz Izbicki − założyciel zespołu Jerycho, doktor historii, muzykolog, organista w Bazylice św. Jana Chrzciciela w Brochowie. Od 2008 roku współpracuje z Zakładem Muzykologii Instytutu Sztuki PAN − m.in. przygotowuje komputerowe indeksy polskich antyfonarzy średniowiecznych. Zajmuje się również badaniem tradycji chorału gregoriańskiego w Polsce w XIX wieku. Od 2009 roku współpracuje z Kapelą Brodów, z którą w roku 2010 nagrał płytę „Pieśni do Świętych Pańskich” oraz zagrał wiele koncertów. Ideałem muzyki liturgicznej jest dla niego muzyka dawna, przechowana w ludowej tradycji. Nie staram się wprowadzać na siłę nic nowego. Próbuję odkurzyć dawne perełki. Staram się nadawać im kształt, który pasowałby w tym miejscu, do tych ludzi i do tych czasów − wyjaśnia.
Projekt WOKÓŁ TRADYCJI 2017 został dofinansowany ze środków MKiDN, program Dziedzictwo kulturowe − Kultura ludowa i tradycyjna.

 

Koncert zespołu Jerycho oraz pokaz powarsztatowy
Warsztaty maryjne, które odbywać się będą w Ośrodku Teatralnym Kana zakończy koncert z użyciem bogatego instrumentarium (portatyw, fidel, lira korbowa, fisharmonia), który obejmował będzie zarówno pieśni już zrekonstruowane przez Bartosza Izbickiego (lidera zespołu Jerycho) na podstawie rękopisów w wykonaniu zespołu Jerycho, pieśni pochodzące z obszaru żywej tradycji, jak i motety, nad którymi warsztatowicze pracować będą wspólnie metodą laboratoryjną. Poszczególne utwory zostaną poprzedzone komentarzem prowadzącego.

 

„Europa. Śledztwo”
spektakl, Komuna// Warszawa
choreografia: Magda Jędra, Weronika Pelczyńska, Iza Szostak
dramaturgia: Agata Szczęśniak
scenografia: Wojciech Pustoła
reżyseria świateł: Karolina Gębska
realizacja świateł: Michał Głaszczka
produkcja: Komuna// Warszawa

Polska: 24 tysiące sklepów z ubraniami z drugiej ręki. Europa: 120 tysięcy firm odzieżowych. Świat: 4 miliony par rąk szyje ubrania w Bangladeszu.
Trzy artystki zapraszają publiczność do gigantycznego europejskiego lumpeksu pełnego fantazji z drugiej ręki i zużytych marzeń o przyszłości. W kolażu improwizacji i sieci widocznych i niewidzialnych połączeń tancerki badają relacje między tym, co odległe, globalne i tym, co osobiste. Prowadzą performatywne śledztwo w sprawie przyszłości Europy. Ile kosztuje wspólne działanie? W jaki sposób partner stał się przeszkodą? Kiedy wartości zmieniły się w obsesje?
To również spektakl o pracy artystów tańca – jej materialności i cenie. Artystki wzywają publiczność do tablicy, pytają o relację między tancerzem i widzem, działającym podmiotem i obserwatorem.
To spektakl o nieprzewidzianych konsekwencjach wspólnej pracy, kolektywnego działania, w którym to, co miało dawać poczucie bezpieczeństwa – okazuje się kolejną formą opresji, a to, co miało straszyć – śmieszy.
W spektaklu wykorzystano dane z raportów organizacji Asia Monitor Resource Centre i War on Want.
Projekt dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Urząd m.st. Warszawy, przy wsparciu Fundacji Burdąg, Centrum w Ruchu, Urzędu Dzielnicy Wawer m.st. Warszawa.

 

„Projekt: Ojciec”
spektakl
reżyseria: Mateusz Przyłęcki
scenariusz: na podstawie tekstów Tomasza Kwaśniewskiego (Dziennik ciężarowca, Dziennik taty, Wydawnictwo WAB), Huberta Pełki (tatakarola.blogspot.com), Macieja Mazurka (zuchpisze.pl), Tomasza Bułhaka (tatawbudowie.pl, Tata w budowie, Wydawnictwo Albatros Andrzej Kuryłowicz), Pawła Klimczaka (wawrzyniec.blox.pl), tęczowy.blog.onet.pl, Iana Bruce’a (Jak być wspaniałym tatą, tłumaczenie: Tomasz Illg, Wydawnictwo Vesper): Mateusz Przyłęcki
aktorzy: Tomasz Grygier, Krzysztof Sanecki, Piotr Starzyński
muzyka: Michał Sarapata, Zespół
premiera: 30 września 2016, Ośrodek Teatralny Kana w Szczecinie

(…) Konstrukcja sztuki, mimo iż tekst złożony jest z dzieł kilku autorów, jest bardzo spójna i prowadzi nas od momentu, kiedy dziecko jest jeszcze po tamtej stronie brzucha aż do chwili, kiedy patrząc na swoje już bardzo rozumne dzieci, trochę przez pryzmat własnego taty pojawiają się w oczach męskie łzy wzruszenia. Pomiędzy jest bardzo pouczająca i fantastycznie zagrana historia ojców, którzy najbardziej na świecie chcą być najlepsi dla swoich pociech. (Hubert Pełka, tatakarola.blogspot.com)

(…) Aktorzy grają na pełnej petardzie, z pełnym zaangażowaniem, czego dowodem są ich mokre od wysiłku t-shirty po spektaklu. Widać, że są ojcami, że wiedzą, o co chodzi. Dzięki temu ich postaci są szczególnie wiarygodne. (Tomasz Bułhak, tatawbudowie.wordpress.com)

 

WOKÓŁ TRADYCJI 2017: Spotkanie z tradycją Baenkelsang
lirnicze warsztaty stacjonarne
w programie:
– warsztaty gry na lirze korbowej
– warsztaty pieśni dziadowskich
– wspólna praca nad pieśniami z tradycji Baenkelsang
– pokaz powarsztatowy prowadzony przez Jacka Hałasa i Thomasa Straucha w wiejskim kościele
– spotkania z lokalną społecznością (w szczególności ze śpiewaczkami ludowymi)
– wspólna praca nad ilustracjami

Uczestnicy warsztatów pokrywają jedynie część kosztów zakwaterowania i wyżywienia w wysokości 170 zł. Ilość miejsc ograniczona, decyduje kolejność zgłoszeń (zapisy na paula@kana.art.pl lub pod nr tel. 914330388, 914341561).
Uwaga: mile widziana własna lira korbowa.
Projekt „Wokół Tradycji 2017” dofinansowano z programu MKiDN pn. „Dziedzictwo kulturowe”.
Wydaje się dziwne, pomimo że istniały na naszym terenie pieśni nowiniarskie, w tym liczne o zbrodniach i strasznych wypadkach – nie udało się dotychczas odszukać ani druków o podwójnym opisie wypadków – prozaicznym i wierszowanym, ani praktyki sprzedaży pieśni reklamowanych planszą z zestawem obrazów. (Janusz Dunin)
W ramach cyklu WOKÓŁ TRADYCJI 2017 Teatr Kana organizuje już po raz piąty w Ośrodku Poszukiwań Twórczych w Strzelewie koło Nowogardu kilkudniowe stacjonarne warsztaty gry na lirze korbowej oraz pieśni wędrownych śpiewaków. W tym roku źródłem inspiracji będzie dla nas niezwykle intrygująca tradycja Baenkelsang.

Bänkelsang był nie tyle gatunkiem literatury jarmarcznej czy typem ulotnych druczków, co raczej swego rodzaju zjawiskiem – jak byśmy to dziś powiedzieli – multimedialnym, pewną swoistą odmianą sztuki jarmarcznej, funkcjonującą obok akrobacji na linie, pokazów siły, oprowadzania dzikich zwierząt itp. Na fenomen Bänkelsang, prócz charakterystycznych pod względem literacko-edytorskim wydawnictw, składało się bowiem kilka elementów: podwyższenie, najczęściej ława (niem. Bank, stąd Bänkelsang), na którą wchodził śpiewak, aby być lepiej widzianym i słyszanym wśród jarmarcznego tłumu; sporych rozmiarów płócienna tablica, na której wymalowanych było kilka obrazów, w sposób nader realistyczny ilustrujących poszczególne epizody relacjonowanej historii; kij, którym śpiewak w trakcie wykonywania pieśni wskazywał odpowiednie ilustracje. (Piotr Grochowski)

Formuła projektu stanowiącego nieformalną szkołę tradycji zakłada zarówno naukę techniki gry na lirze korbowej, śpiewu określonego repertuaru, jak i zwyczajów, funkcji i roli, jakie pełniła grupa wędrownych śpiewaków w środowisku wiejskim. W tym roku zgodnie z ideą Baenkelsang będziemy chcieli dodatkowo wzbogacić działania o elementy wizualne i performatywne.
Warsztaty poprowadzą doświadczeni muzycy, wirtuozi i improwizatorzy poruszający się swobodnie między różnymi stylami muzycznymi (od muzyki tradycyjnej do jazzu): Jacek Hałas oraz Thomas Strauch. Polsko-niemiecki charakter kolektywu prowadzącego warsztaty pomoże nam w pełniejszym zrozumieniu zjawiska Bänkelsang i − być może − umożliwi równoległe, dwujęzyczne poprowadzenie historii. W całości pomagać nam będzie Piotr Grochowski – badacz, folklorysta i kulturoznawca, autor książki Dziady. Rzecz o wędrownych śpiewakach i ich pieśniach oraz m.in. artykułu Polskie druki Bänkelsang.
Ważnym aspektem warsztatów będą również spotkania z lokalną społecznością (m. in. śpiewaczką ludową p. Janiną Mazurek, od której będziemy starali się pozyskać część repertuaru wywodzącego się z tradycji dziadowskiej), które pozwolą nadać działaniom właściwy kontekst. Będzie to kontynuacja działań z lat poprzednich. Całość zaś zwieńczy koncert − pokaz powarsztatowy w kościele w jednej z okolicznych wsi.
Jacek Hałas − od lat poszukuje śladów pieśni dziadowskiej w żywej tradycji, zapisach etnografów i domowych archiwach. Muzykant, śpiewak, tancerz. Współtwórca interesujących formacji muzycznych (Reportaż, Bractwo Ubogich, Muzykanci, Ket Jo Barat, Lautari, Kwartet Wiejski, Kapela Hałasów). Zajmuje się tańcem korowodowym, wirowym, tradycjami wędrownych śpiewaków, działalnością warsztatową i edukacyjną. Razem z żoną Alicją (ludowe instrumenty perkusyjne) jako „Nomadzi Kultury” od 2005 roku podróżują po Europie z tradycyjną Jurtą, gdzie prezentują efekty swych wieloletnich poszukiwań oraz przedsięwzięcia realizowane wspólnie z artystami z całego świata.
Thomas Strauch – urodzony w 1977 roku jest tradycyjnym i jazzowym muzykiem z Frankfurtu nad Odrą. Jego głównym instrumentem jest kontrabas oraz irlandzki bęben − bodhrán. Jako basista, perkusjonista i śpiewak obecnie gra w pięciu zespołach i jest odpowiedzialny za liczne i różnorodne przedsięwzięcia muzyczne, takie jak festiwal Folk im Fluss, festiwal muzyki world transVOCALE, a także tworzenie muzyki teatralnej i filmowej.

Piotr Grochowski − folklorysta i kulturoznawca, adiunkt w Zakładzie Antropologii Kultury w Katedrze Kulturoznawstwa UMK w Toruniu. Zajmuje się głównie badaniem różnych form tradycyjnego folkloru słownego oraz XIX-wiecznej literatury popularnej i religijnej (pieśni nowiniarskie i dziadowskie, legendy, przepowiednie, poradniki, druki jarmarczno-odpustowe). Autor książek i artykułów na temat różnych form tradycyjnego folkloru słownego oraz literatury jarmarczno-odpustowej publikowanych m.in. w „Literaturze Ludowej”, „Pamiętniku Literackim”, „Napisie” i „Czasie Kultury”. Chętnie podejmuje jednak także tematy związane z kulturą współczesną, analizując różne przypadki zderzeń „starego” z „nowym”, a także wszelkie przejawy folkloru współczesnego i zjawisk „folkloropodobnych” (kawały, plotki, pogłoski i teorie spiskowe, folklor internetowy). Ma czwórkę dzieci i jest nałogowym czytelnikiem różnych form piśmiennictwa.

 

Brudło z Wąchabna
śledztwo teatralne, SZWALNIA.DOK2, Teatr Szwalnia, Łódź
Alicja Brudło, Weronika Fibich – Warszawa/Szczecin
Warszawę i Wąchabno dzieli ponad 400 kilometrów, dzieje od 1934 roku, droga głosów, odgłosów i dokumentów. Jednocześnie jest jeden instrument. Jest też potomkini. Są też luki w układanej przez nią historii. Pustka, którą ledwo można dostrzec pomiędzy setkami pożółkłych kartek, nagraniami, które wiecznie czekają na swoich słuchaczy, piaszczystą drogą Wąchabna, zakrzywionymi rogami kozła, pograniczem, Wielkopolską i jej muzyką. Jak odnaleźć tu głos, którego nikt zawczasu nie zapamiętał? Jego odtworzenie podczas spektaklu to próba odnalezienia własnej tożsamości.

 

So far so close
warsztaty teatralno-muzyczno-taneczne
prowadzenie:
zajęcia teatralno-wokalne: Bibianna Chimiak − aktorka, śpiewaczka, instruktorka teatralna, art-terapeutka. Od 1999 roku pracuje w zespole aktorskim Teatru Kana. Absolwentka Uniwersytetu Szczecińskiego na kierunku filozofii (specjalność: etyka i filozofia człowieka), podyplomowo Uniwersytetu Zielonogórskiego na kierunku muzykoterapia oraz Szkoły Muzycznej na śpiewie solowym w klasie prof. Iwony Górewicz.
zajęcia taneczne: Eliza Hołubowska − zawodowa tancerka, instruktor, choreograf, magister animacji społeczno-kulturalnej, fizjoterapeuta, wykładowca Zespołu Szkół Artystycznych TOP-ART i studiów podyplomowych na kierunku pedagogika tańca w Szczecinie, juror i instruktor na festiwalach tanecznych. Specjalizuje się w tańcu współczesnym.
Przedstawienie powarsztatowe SO CLOSE SO FAR odbędzie się we czwartek, 26 października o godzinie 19 w Zamku w Bröllinie.
grupa: 15 osób z Polski i 15 z Niemiec, wiek 13−25 lat
koszt warsztatu: 50,00€ (w tym pobyt z wyżywieniem), transport w zakresie własnym
przyjazd: piątek  20 października ok. 18
wyjazd: piątek 27 października ok. 11
adres: Schloss Broellin, Dorfstr.3, 17309 Bröllin, Niemcy, 7 km na południe od Pasewalku, w kierunku Fahrenwalde
zapisy: Christine Lauenstein (c.lauenstein@broellin.de)