OŚRODEK TEATRALNY KANA  LISTOPAD 2017

TEATR KANA
5 listopada, godzina 17, WOKÓŁ TRADYCJI: koncert powarsztatowy, kaplica na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie, wstęp wolny
10 listopada, godzina 19, „Kurica nie ptica, Ukraina nie zagranica“, spektakl zespołu Teď, nádech a leť (Pardubice/Praga, Czechy), wstęp: 15/20 zł
12 listopada, godzina 20, Dikanda – trasa XX-lecia oraz premiera albumu „Devla devla” – koncert z okazji 20 urodzin zespołu, wstęp: 35 zł
14 listopada, godzina 18, warsztaty tańców bretońskich z Yvesem Leblancem, wstęp: 20 zł (zapisy: paula@kana.art.pl)
20 listopada, godzina 20.30, Lotto, koncert, wstęp: 20 zł
29 listopada, godzina 18, „Małe centrum świata”, wieczór literacki z Krzysztoferm Czyżewskim, wstęp wolny

 

PIWNICA KANY
1, 8, 15, 22, 29 listopada, godzina 20.30, Jazzowa Środa, wstęp wolny
2 listopada, godzina 20, Sekcja Muzyczna Kołłątajowskiej Kuźni Prawdziwych Mężczyzn, koncert
3−5 listopada, WOKÓŁ TRADYCJI: warsztaty pieśni pogrzebowych, prowadzenie: Paweł Grochocki, wstęp: 50 zł, zapisy: paula@kana.art.pl
4 listopada, godzina 18, WOKÓŁ TRADYCJI: „Związki między obrazami śmierci w filozofii i tradycji”, spotkanie z Pawłem Grochockim i Ireneuszem Ziemińskim, wstęp wolny
4 listopada, godzina 21, Nordyk, koncert, wstęp wolny
7, 14, 21, 28 listopada, godzina 19, Tandemy Językowe, wstęp wolny
9 listopada, godzina 19, czytanie dramatu „Błagające”, Teatr Kingdom of Curvy Fork, wstęp wolny
10, 24 listopada, godzina 21, Dżem session, wstęp wolny
11 listopada, Spotkania Teatralne Wolfram
11 listopada, godzina 18, „Na ołtarzu nie/podległości”, wernisaż obiektu Bożeny Galant, wstęp wolny
11 listopada, godzina 21, potańcówka z Teatrem Brama, wstęp wolny
12 listopada, Spotkania Teatralne Wolfram
12 listopada, godzina 17, spektakl Teatru Elipsa, wstęp: 10/15 zł
16 listopada, godzina 19, spektakl Teatru Ujście/Katarzyna Dominiak, wstęp: 10/15 zł
18 listopada, godzina 22, „Arythmic Perfection Plan” – Jurek Przeździecki DJ set, wstęp wolny
20 listopada, godzina 19, Naświetlanie „Jesienna Trójfaza”, wstęp wolny
23 listopada, godzina 19.30, Swing w Piwnicy, wstęp wolny
25 listopada, godzina 21, Vintage Love i przyjaciele, koncert, wstęp wolny
26 listopada, godzina 20, Kino Kany – Studio Munka, wstęp wolny

POZA SZCZECINEM
22 listopada, Debata na dziesięciolecie członkowstwa Polski w strefie Schengen, Pommersches Landesmuseum, Greifswald

Rezerwacje biletów i informacje: paula@kana.art.plPrzy rezerwacji mailowej prosimy o podanie daty wydarzenia, liczby oraz rodzaju biletów (normalne, ulgowe).

Ceny biletów na spektakle Teatru Kana:
25 zł − bilet normalny20 zł − bilet ulgowy (uczniowie, emeryci, renciści, studenci do 26. roku życia, doktoranci do 32. roku życia)15 zł − bilet grupowy (grupa powyżej 10 osób)10 zł − bilet rodzinny (osoby posiadające Szczecińską Kartę Rodzinną lub Szczecińską Kartę Seniora)

 

SZCZEGÓŁOWE INFORMACJE O WYDARZENIACH

WOKÓŁ TRADYCJI
trzydniowe warsztaty pieśni pogrzebowych
„Związki między obrazami śmierci w filozofii i tradycji”, spotkanie z Pawłem Grochockim i Ireneuszem Ziemińskim
koncert powarsztatowy

Kultura tradycyjna, kultura ludowa, dynamicznie zmieniająca się pod wpływem czasu, na pewno ma jeden aspekt, który przed zmianą tą broni się najbardziej. Jest nim śmierć. Świadomość osadzonego w tradycji człowieka wciąż potrzebuje, by zmarły w swoją ostatnią drogę wyprawiony był tak, aby pozwoliło to na znalezienie spokoju w życiu wiecznym. Śmierć – będąca jedynym pewnym, a zarazem bardzo tajemniczym wydarzeniem w życiu ludzkim – jest tematem od wieków poruszającym myśli.
Praca nad tym szczególnym tematem rozpocznie się trzydniowymi warsztatami, w trakcie których uczestnicy będą pracować z pieśniami pogrzebowymi i pieśniami o tematyce śmierci, pieczołowicie zbieranymi od starszego pokolenia. Warsztaty te poprowadzi Paweł Grochocki – psychotanatolog, badacz młodego pokolenia, od lat zafascynowany pieśniami i tradycjami pogrzebowymi różnych regionów Polski, głównie z Lubelszczyzny. Wraz z innymi śpiewakami i śpiewaczkami młodego pokolenia założył Lubelski oraz Krakowski Komitet Pożegnalny – grupy, które mają na celu wykonywać repertuar pogrzebowy w jego naturalnym kontekście. Pracę warsztatową zwieńczy pokaz w kaplicy na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie.
Ważnym dopełnieniem cyklu będzie również spotkanie, w którym uczestnicy i goście będą mogli zapoznać się z pojmowaniem śmierci i umierania w tradycji ludowej. Z tym, jak postawy wobec śmierci i stopień współczesnego lęku przed śmiercią i umieraniem tłumaczy oraz definiuje współczesna psychologia, czy i w jaki sposób można połączyć w tym zakresie doświadczenia psychotanatologa i badacza tradycji (o czym opowie Paweł Grochocki), a wreszcie: jak te aspekty (nazywane w tradycji Rzeczami Ostatecznymi) odnoszą się do rozważań klasycznych i współczesnych filozofów (które przedstawi prof. Ireneusz Ziemiński z Uniwersytetu Szczecińskiego, specjalizujący się w filozofii religii, a w szczególności metafizyce śmierci, moralności zła i śmierci oraz zagadnieniach życia wiecznego).
Projekt „Wokół Tradycji 2017” dofinansowano z programu MKiDN pn. „Dziedzictwo kulturowe”.
Partnerem wydarzeń jest Filharmonia im. M. Karłowicza w Szczecinie.

 

„Kurica nie ptica, Ukraina nie zagranica“
spektakl zespołu Teď, nádech a leť (Pardubice/Praga, Czechy)
reżyseria: David Zelinka
tłumaczenia z/do języka ukraińskiego i rosyjskiego: Eliza Paś
muzyczne prowadzenie: Zane Perkone, Eliza Paś
na Ukrainę po pieśni i historie pojechali: Eliza Paś, David Zelinka
w przygotowaniu spektaklu brała udział: Karolína Plachá
występują: Zane Perkone, Veronika Slámová, Radim Klásek, David Zelinka, Eliza Paś
czas trwania: około 70 minut
Spektakl jest grany w języku polskim.

Portret życia marnowanego wojną i woli przetrwania. Mozaika złożona ze szczątków losów tych, którzy choć nie weszli w bezpośredni kontakt z wojną, to jednak ta wpływa na ich życie, a także tych, którzy w niej po jednej czy po drugiej stronie, dobrowolnie lub też nie, uczestniczą. Rzeczywistość złożona ze sprzeczności i niedorzeczności, których nie da się osądzać, ale wobec których nie można pozostać obojętnym. Są blisko.
Zamiast dowodzić i przeczyć opiniom, ciekawszym wydaje się zadać pytanie, jak się one formowały. W kontekście środowiska i propagandy, której udało się wtargnąć do ludzkiego życia, poglądy (niemalże) każdego człowieka są zrozumiałe, a poznanie różnych motywacji może prowadzić do osiągnięcia porozumienia.
Praca nad spektaklem rozpoczęła się wyprawą na południową i wschodnią Ukrainę. Pieśniami i historiami dzielili się członkowie etnicznych i religijnych mniejszości w Besarabii (Gagauzowie, Mołdawianie, staroobrzędowcy), pani Ljuba z miasteczka Wiłkowo, młoda kobieta Ira z Tatarbunary, wolontariusze z Czerwonego Krzyża w Mariupolu i anonimowi uchodźcy ze strefy wojennej, siostry Zoja i Katia z wioski Respublika na Donbasie, śpiewaczki z donbaskiej grupy Dyvyna, członkowie grupy Teatr Pereselenca w Kijowie − uchodźcy z wojny, pani Svitlana i pan Serhij – członkowie grupy Drevo i uczestnicy Majdanu oraz anonimowi mieszkańcy Odessy, Mariupolu, wiosek i miasteczek Besarabii.
Kolejne źródła historii, scen i obrazów to reportaże ukraińskich i polskich dziennikarzy, którzy dzięki znajomości środowiska i swojej odwadze mogli wniknąć głęboko w istotę konfliktu i ludzkich losów.

„Grupa Teď, nádech a leť przygotowała nadzwyczaj silną inscenizację Kura nie jest ptakiem, Ukraina nie jest za granicą – mocny polityczny teatr o sytuacji na Ukrainie, wyjątkowy w kontekście czeskiego teatru tym, z jaką wrażliwością i jak konsekwentnie prezentuje przed widzem całokształt problemu, równocześnie nie narzucając mu żadnej opinii. Jest to teatr żarliwy, dojmujący, konsekwentny, a przy tym wyjątkowo szczery. (…)” (Michal Zahálka)

„Czeskiemu zespołowi udało się doskonale oddać niezwykłą złożoność wojennej sytuacji na wschodzie Ukrainy. By ją zrozumieć, poświęcili wiele czasu na podróże do miejsca wydarzeń, rozmawiali z uczestnikami wszystkich stron konfliktu, w efekcie powstał przejmujący, choć niesentymentalny spektakl Slepice není pták, Ukrajina není cizina. Przypominający to, co wprost powiedział Artur Klinau – wojna ukraińska dotyka wszystkich… (…)” (Edwin Bendyk)

POLITYCZNE Z ISTOTY
(…) Zespół Teď, nádech a leť zmierza do swoistej słowiańskiej ciężkości i kuchennego naturalizmu, którego kulminacją jest ugotowany garnek barszczu. Opowiadania zbierane w strefie wojennej na Ukrainie składają się z fragmentarycznych i różnorodnych tekstów i obrazów, które w swoim ogóle nie były zaangażowane za albo przeciw, bardzo wyraźnie natomiast poruszają kwestie ceny, wartości i świadomości, tego jak kruche jest ludzkie życie. Stworzyły o wiele bardziej skomplikowany obraz rzeczywistości, niż ten, który na co dzień pokazują nam media.” (Vojtěch Bárta)

Zespół Teď nádech a leť został założony w roku 2010 przez Karolinę Plachą i Davida Zelinkę jako niezależna nierejestronana grupa, która w ramach swojej działalności zajmowała się tworzeniem przedstawień teatralnych oraz autorskich publikacji przy użyciu niestandardowych technik plastycznych i zastosowaniu oryginalnych formatów.
Od początku działania grupy jej natchnienie stanowiły podróże i spotkania z ludźmi – ich codzienne życie, historie, przyzwyczajenia, wierzenia, pieśni. Inspiracją teatralną była i jest Polska, spotkania z polskimi teatrami i rozmaitość tego, co samo pojęcie „teatr“ może oznaczać.
W ostatnich latach główny akcent pracy zespołu przesuwa się na teatr i gatunek dramatu dokumentalnego. Drogi i wyprawy służące za inspiracje pierwotnie nakierowane na miejsca, w których zachowała się tradycyjna kultura, są aktualnie prowadzone w miejsca niespokojne, dotknięte konfliktem (pogranicze turecko-syryjskie, autonomiczny region irackiego Kurdystanu, wschodnia Ukraina). Cel projektów teatralnych to przekazywanie świadectwa, uzupełnienie sprawozdania przekazywanego przez media o punkt widzenia lokalnych uczestników i ofiar konfliktów. Tradycyjna kultura tych obszarów stanowi kontekst dla aktualnej sytuacji, a punktem wyjściowym i jednym ze środków komunikacyjnych, zarówno w poznanych społecznościach, jak i później w przedstawieniach, są pieśni.
Przedstawienia zespołu były prezentowane w Czechach i Polsce, między innymi na festiwalu Next Wave w Pradze, Międzynarodowym Festiwalu Sztuki Opowiadania w Warszawie, na Wiosce Teatralnej organizowanej przez Teatr Węgajty, festiwalu Watch Docs w Polsce, w ramach progamu Teatru Europejskich Regionów oraz w ramach Open Air Program w Hradec Kralove, w teatrach w Polsce (m. in. Teatr Ósmego Dnia w Poznaniu) oraz w licznych teatrach na terenie Czech.
W swoim miejscu spotkań, w Chaloupce v Prokopském údolí w Pradze organizuje warsztaty pieśni i doskonalenia głosu, kameralne festiwale-spotkania „Se usedlo, naslouchalo, hledělo, setkalo se” − „Się usiadło, posłuchało, obejrzało, spotkało się”, gdzie motywy tradycyjne spotykają się i splatają z aktualnymi zagadnieniami polityczno-społecznymi. Przedstawienia zespół z chęcią prezentuje również w przestrzeniach nieteatralnych i domowych.

Radim Klásek (Czechy) – tancerz, aktor, performer, nauczyciel tańca; absolwent Konsewartorium Tańca Duncan Center. Występował w wielu tanecznych i teatralnych projektach, m.in. Niebieski Ptak (reż. Štěpán Pácl, chor.: Veronika Knytlová), Open your chest (chor.: Monika Částková, Fanette Pons), Opening Plzeň 2015 – European Capital of Culture (przedstawienie taneczne, reż.: Petr Forman), Kytice (przedstawienie taneczne; chor.: Eva Blažíčková), Requiem (chor.: Lenka Kniha Bartůňková), Dechovka (reż.: Jiří Havelka, chor.: Dora Hoštová), Čarokraj (opera; reż.: Petr Forman, chor.: Veronika Švábová).

Eliza Paś-Dimitrow (Polska) – performerka, śpiewaczka, muzyk; z wykształcenia lingwistka. Pracuje m.in. z technikami śpiewu tradycyjnego, z tradycyjnymi pieśniami słowiańskimi – polskimi, ukraińskimi i rosyjskimi. W podejściu do pieśni pracuje na wielu warstwach (muzyka, pieśń-opowiadanie – przekazywanie znaczenia zapisanego w tekście, język – aspekty fonetyczne i semantyczne danego języka, jego specyfika, rytm, melodia i śpiew). Śpiewała w grupach muzycznych, przez wiele lat członek Chóru UW, periodycznie współpracuje z Teatrem Węgajty, brała udział przy projekcie Transgresje Ciała (przedstawienie o niepełnosprawności).

Zane Perkone (Łotwa) – śpiewaczka, aktorka; technikę śpiewu oraz opanowanie głosu zyskała, będąc członkiem jednego z najlepszych łotewskich zespołów pieśni tradycyjnych – Saucejas, w którym to uczyła się tradycyjnych pieśni i technik ludowego śpiewu od muzykantów wiejskich. Uczestniczyła w pracy nad rekonstrukcją zanikłych tradycji.

Veronika Slámová (Czechy) – performerka, malarka, aktorka; absolwentka FaVu w Brnie, kierunek: sztuka multimediów. Brała udział w wielu autorskich performansach (solowych i grupowych), m.in. Awaikening Geisha − performans otwierający wystawę, Galeria Narodowa w Pradze, Burlesque geisha – Kto tutaj myśli poważnie, Špálova Galerie, Praga, Žehnání (Pożegnanie) – performans na otwarcie, Meet Factory, Praga, Svatba muslimky s židem oddaných katolickým knězem (Ślub muzułmanki z żydem pobłogosławiony katolickim księdzem) − Vitrína Deniska, Olomouc, Cesta performance (Droga performansu) − czternastodniowy performans z Dariną Alster.

David Zelinka (Czechy) – założyciel grupy, reżyser, performer, tłumacz z języka polskiego (m. in. twórczość Edwadra Stachury); absolwent Wydziału Pedagogicznego w Hradec Kralove oraz Akademii Praktyk Teatralnych w polskim teatrze Gardzienice. Przez długi czas współpracował z Teatrem Węgajty (przedstawienie Woda 2038, Ziemia B − performer; projekt Karawan Południe – przedstawienia i wymiany w centrach teatralnych i wioskach na Węgrzech, w Czarnej Górze i Albanii; kolędowanie, zapusty i wielkanocne wyprawy do pogranicznych wsi, współpraca przy organizacji festiwalu Wioska Teatralna). Performer w przedstawieniu House – Temporarily in Use oraz Dictionary of Dream Hunters Biljany Golubovič. Wprowadzeniem do rozmaitego świata teatru były dla niego seminaria z dziedziny antropologii teatru prowadzone przez Dr. Janę Pilátovą.

 

Dikanda – trasa XX-lecia oraz premiera albumu „Devla devla”
koncert z okazji 20 urodzin zespołu

Trudno w to uwierzyć, ale Dikanda tworzy, gra, śpiewa, rozwesela i rozrzewnia swoją publiczność od dwudziestu lat. Z tej okazji wyrusza w trasę koncertową z wieloma przystankami, jednocześnie promując swoją najnowszą płytę. Przystanie także u nas, w Szczecinie, w Teatrze Kana, gdzie tak naprawdę powstała, gdzie stawiała pierwsze kroki, gdzie stawała się rodziną. Wygląda na to, że to idealne miejsce, by zaśpiewać Dwudziestolatce „sto lat” na naprawdę wiele szczerych głosów. To będzie niezapomniany koncert.

skład zespołu: Ania Witczak − śpiew, akordeon; Andrzej Fiś Jarząbek − skrzypce, śpiew; Daniel Kaczmarczyk − instrumenty perkusyjne; Piotr Rejdak – gitary; Grzegorz Kolbrecki − kontrabas; Kasia Bogusz − śpiew; Szymon Bobrowski − trąbka

Koncerty Dikandy to niezwykle emocjonalna podróż po etnicznych brzmieniach, żywiołowe spotkanie pełne energii, charyzmy, prawdziwych uczuć. Charakterystyczne dla Dikandy jest tworzenie nowych słów w tekstach utworów, w ten sposób powstał oryginalny język grupy − „dikandisz”. Najważniejszy w twórczości zespołu jest przekaz, który jest relacją między artystami a publicznością.

Dikanda to uznany szczególnie na zagranicznym rynku muzycznym szczeciński zespół grający world music. W swojej twórczości Dikanda stawia na autentyczność stylu – poszukuje nowych nurtów i większość utworów jest oryginalnymi kompozycjami. Muzyczne inspiracje czerpie z tradycyjnych, folkowych brzmień szeroko rozumianego orientu – od Bałkanów, przez Izrael, Kurdystan, Białoruś po Indie. W ich utworach można usłyszeć głównie brzmienia bałkańskie i cygańskie. Zespół istnieje od 1997 roku. Dikanda ma w swoim dorobku 7 płyt – w tym DVD Live nagrywane w zakopiańskim Teatrze Witkacego; setki koncertów (głównie w Niemczech, Austrii i Szwajcarii, ale również w Rosji, Indiach oraz w USA), zdobyli także liczne nagrody − w tym „Płyta roku” niemieckiego czasopisma „Folker” przyznana w 2005 roku za „Usztijo”.

 

LOTTO
koncert
Łukasz Rychlicki − gitara, gitara basowa
Mike Majkowski − kontrabas, gitara basowa
Paweł Szpura − perkusja
Zespół założony pod koniec 2012 roku, skupiający trzy kreatywne umysły współczesnej muzyki. Razem eksplorują granice takich rodzajów muzyki jak improv, country, noise, minimalizm, tworząc muzykę hipnotyczną i wzruszającą jednocześnie. Debiutancki album ASK THE DUST został wydany pod koniec 2014 roku przez LADO ABC. Drugi album LOTTO został wydany w kwietniu 2016 roku przez wytwórnię Instant Classic i spotkał się z bardzo dobrym przyjęciem krytyki. M.in. w plebiscycie Gazety Wyborczej na płytę roku ELITE FELINE zajęła pierwsze miejsce. Podobnie na portalu beehype, gdzie także głosowało kilkudziesięciu dziennikarzy. Większość rankingów wymieniało tą płytę w swoich zestawieniach na wysokich pozycjach, m.in. Nowa Muzyka, Noise Magazine, słuchacze audycji HCH, JazzSoul, Polityka, Kinkyowl, Polifonia, Gazeta Magnetofonowa. Trzecia płyta zespołu, zatytułowana VV ukaże się w październiku tego roku, także nakładem wytwórni Instant Classic. LOTTO zagrało wiele koncertów, w tym na istotnych festiwalach takich jak: Jazz Jantar w Gdańsku, Nickelsdorf Konfrontationen in Austria, Densités in France, Kraak in Belgium (jako część instalacji Konrada Smoleńskiego) na Heidelberg’s Enjoy Jazz, OFF Festival, UNSOUND Festival, ARTACTS Festival / St. Johann in Tirol czy TAURON Nowa Muzyka.

Jak się jednak okazuje, grana w perfekcyjnym skupieniu muzyka o tak prostej strukturze może się okazać wyjątkowo wciągającym doświadczeniem. Niekoniecznie skomplikowane formy pochłaniają najmocniej.

POLITYKA

Elite Feline wypełniły dwie długie kompozycje będące czymś na kształt halucynogennych dźwiękowych oparów przenikających w łagodnym tempie do naszej podświadomości.

NOWA MUZYKA

Lotto przypomina zespół głodnych wiedzy geniuszy którzy przechodzą przez strumień gorączkowych improwizacji. Gdy nagle dokonują oślepiającego odkrycia, celebrują pojedynczą myśl, wielokrotnie ją powtarzając.
attn:magazine

„Ask the Dust” nie poddaje się łatwym klasyfikacjom. Album przeskakuje między nastrojowym, powolnym eksperymentem na pograniczu rocka i jazzu, a nieskrępowaną wysokooktanową improwizacją i dronową post-rockową dekonstrukcją, zredukowaną do pojedynczych akordów gitary i strzępów sprzężeń, które unoszą się w powietrzu jak kurz w upalny letni dzień.
Weed Temple

Łukasz Rychlicki − urodził się w 1977 roku, mieszka w Warszawie. Znany przede wszystkim z grania w zespole KRISTEN, założonym pod koniec lat 90. Jego styl gry jest trudny do zdefiniowania, porusza się na granicy ustalonych norm i improwizacji.
Razem z Pawłem Szpurą stworzył duet zadedykowany Albertowi Aylerowi, w którym zanurzyli się w brudnym, bezkompromisowym avant free jazzie. Współpracował z takimi postaciami jak Robert Piernikowski, Mikołaj Trzaska, Piotr Kurek, 1988.

Mike Majkowski − urodził się w 1983 roku w Sydney, od 2011 roku mieszka w Berlinie. Aktywny w szerokim spektrum współczesnej muzyki, zarówno w ramach improwizacji, jak i kompozycji, brał udział w wielu projektach od 2001 roku. Oprócz LOTTO Mike znany jest głównie ze swojej solowej pracy oraz jako część Hailu Mergia Trio (razem z Tonym Buckiem), Konzert Minimal (berliński kolektyw wykonujący kompozycje współczesnej muzyki) oraz BLIP (razem z Jimem Denleyem). Majkowski posiada aktywny wkład w rozszerzenie i udoskonalenie możliwości technicznych kontrabasu. Jego solowa muzyczna aktywność oparta jest głównie na powtarzających się strukturach i ich mutacjach, relacji między ciszą a pulsem. Mike współpracował z takimi postaciami jak: Chris Abrahams, Marshall Allen, Han Bennink, Peter Brötzmann, Mike Cooper, Axel Dörner, Cor Fuhler, Kraig Grady, Mazen Kerbaj, Catherine Lamb, Paul Lovens, Magda Mayas, Bob Mintzer, Mike Nock, Robert Piotrowicz, Jon Rose, Alexander von Schlippenbach, Hollis Taylor i Mikolaj Trzaska.

Paweł Szpura − urodził się w 1980 roku, mieszka w Warszawie. Jego styl gry na perkusji jest wypadkową wielu tradycji. W jego grze można usłyszeć wpływy arabsko-afrykańskie i tureckie. Istotny jest także wpływ wielu amerykańskich rockowych perkusistów z przełomu lat 60. i 70. Szpura gra ze znakomitym wyczuciem, zaskakując słuchacza rozwijającymi się rytmami lub wprowadzając go w głęboki trans. Jego styl jest kontynuacją tradycji zapoczątkowanej przez takich perkusistów jak Ed Blackwell i Hamid Drake. Oprócz LOTTO, Paweł jest znany z takich zespołów jak: Wovoka, Cukunft, Hera i zespołu Mikołaja Trzaski wykonującego soundtrack do filmu Róża.

W październiku, nakładem krakowskiej wytwórni Instant Classic, ukaże się nowy album tria Lotto. Autorzy zesłorocznej, bardzo głośnej płyty Elite Feline tym razem przygotowali pięć instrumentalnych kompozycji, w ramach których podążają zupełnie nowymi muzycznymi ścieżkami. Krążek nosi enigmatyczny tytuł VV. „Zawsze mamy taki krótki moment, że zastanawiamy się, w jakim kierunku pójść, jednak nie do końca jest to potrzebne. Potem okazuje się, że ustalenia niewiele wnoszą, a muzyka sama podpowiada nam rozwiązania, za którymi podążamy” − wspomina gitarzysta Łukasz Rychlicki. “Nie ma to wiele wspólnego z tzw. sukcesem, który staę się udziałem Elite Feline. Śmiało mogę stwierdzić, że nie miało to na nas wielkiego wpływu. Staramy się nie patrzeć wstecz” − dodaje muzyk. Praca nad nowymi utworami wyglądała podobnie jak w przypadku poprzednich krążków: „Po prostu spotykamy się na próbach i patrzymy, w jakim kierunku to wszystko pójdzie. Trzeba być cierpliwym, zawsze pojawi się coś, co pozwoli popchnąć sprawy do przodu. Tym razem staraliśmy się mocno oddalić od dość klasycznego brzmienia, jakie zawsze daje zestawienie gitary z basem. Stąd pojawiła się koncepcja użycia kontrabasu i gitary basowej, co pozwoliło nadać wszystkiemu inną barwę” − tłumaczy Rychlicki. „Wydaje mi się, że płyta stanowi spójną całość, jednak nie wychodziliśmy od jakiejś określonej koncepcji. Nie ma motywu przewodniego i podobnie jak w przypadku Elite Feline każdy może sobie dokleić do tego jakąś historię, Sposób odbierania tej płyty może być bardzo różny, co widzimy po nas samych. Można odczytywać z niej bardzo różne historie, różne barwy. Pozostawiamy te sprawy otwarte, niczego nie wskazujemy palcem. To wydaje nam się najciekawsze” − dodaje. Zapytany o oczekiwania i nadzieje związane z nowym albumem, Rychlicki odpowiada krótko: „Nie chcemy stać w miejscu. Musi być ciągły ruch. Tylko to jest interesujące.” Sesja nagraniowa VV miała miejsce w łódzkim studiu Tonn. Za realizację mix odpowiada po raz kolejny Norman Conquest, a mastering jest dziełem Normana Nitzsche.
THE QUIETUS:
http://thequietus.com/articles/20029-listen-lotto-on-instant-classic
BANDCAMP:
http://lottoband.bandcamp.com/releases
YOUTUBE:
https://www.youtube.com/watch?v=AK2XX4wauz0
FACEBOOK:
https://www.facebook.com/pages/LOTTO/1498413413742477?ref=aymt_homepage_panel

 

Wieczór literacki z Krzysztoferm Czyżewskim
Teatr Kana zaprasza na wieczór literacki z Krzysztofem Czyżewskim, autorem książki „Małe centrum świata. Zapiski praktyka idei”, współtwórcą Ośrodka Pogranicze – sztuk, kultur, narodów w Sejnach.
Co dla Krzysztofa Czyżewskiego oznacza „praktykowanie idei”? Jeśli ideą jest współistnienie, a praktyką – komunikacja, to współtworzone przez niego sejneńskie „Pogranicze” jest warsztatem porozumienia – gdzie szuka się środków wyrazu, dociera do głębokich pokładów pamięci, odkrywa archiwa, komunikuje się z Innym. W tym sensie „Małe centrum świata” jest przewodnikiem po praktykach pogranicznego współistnienia.
Pisanie o dialogu kultur w czasach Brexitu jest obarczone zwiększonym ryzykiem. Dlatego temu, co powszechne – rozpadowi, konfliktom, agresji – Czyżewski przeciwstawia kulturę obejmującą i zakorzeniającą, która zaprasza do współudziału, włącza do wspólnoty i pomaga w odnajdywaniu drogi do własnej tożsamości.
Zadanie Ośrodka „Pogranicze” nie polega rzecz jasna na tym, by zażegnać konflikt na Bliskim Wschodzie albo zszyć rozdartą Unię Europejską. Polega natomiast na tym, by uczyć się od każdego, kto do „Pogranicza” zawita, jak nazywać zerwanie i razem z przybyszem pracować nad „tkanką łączną”. Kiedy to się udaje, niewielkie Sejny i Krasnogruda na moment − stają się małym centrum świata”. (Przemysław Czapliński)

Warsztaty tańców bretońskich z Yvesem Leblancem
Yves Leblanc to z całą pewnością jeden z największych znawców tańców i muzyki bretońskiej. Multiinstrumentalista (gra na klarnecie i akordeonie, kataryniarz), nauczyciel tańców bretońskich, tańców towarzyskich, gry na klarnecie, śpiewu i śpiewu do tańca. Odkrywca licznych dzieł kultury tradycyjnej. Prowadzi kursy dla nauczycieli tańców bretońskich oraz warsztaty we Francji i w całej Europie. W swojej karierze nagrał kilkanaście płyt. Koncertuje wraz z Mikiem Jamesem, z Jean-Luc de Mouelem w grupie N.A. Beaux, z Aureliem Belerem w grupie YA, z Matthiasem Colletem i z Bernardem Loffetem.

https://www.youtube.com/watch?v=qJVIPuU_X8E (Gennetines, największy na świecie doroczny festiwal tańców tradycyjnych)
https://www.youtube.com/user/Yves56120/videos

“Na ołtarzu nie/podległości”
wernisaż obiektu Bożeny Galant
To, co jedni uważają za niepodległość, dla innych jest podległością, stąd w tytule nie/podległość. Dla ładu i spokoju w społeczeństwie konieczna jest możliwość odwołania sie do stałych zasad i praw zapisanych w Konstytucji. Wszelkie próby manipulacji wokół niej powodują w społeczeństwie poczucie braku stabilności i bezpieczeństwa.
Bożena Galant – matematyk, absolwentka malarstwa w Akademii Sztuki w Szczecinie. W 2014 roku uzyskała stipendium w Muthesius Kunsthochschule w Kiel. W 2016 roku Niemcy sfinansowali i zrealizowali jej project “Magiczne Lustra”. W pracy odwołuje sie do działalności wrocławskiej grupy LUXUS oraz Edwarda Krasińskiego, którzy w działaniach artystycznych wykorzystywali symbole religijne.

 

„Arythmic Perfection Plan”
Niekonwencjonalne połączenia dźwięków, ludzi i miejsc składają się na kolejną edycję wydarzenia pn. „Arhythmic Perfection Plan”, która już w listopadzie odbędzie się w Szczecinie. Autorski pomysł legendy yassu, Jerzego Mazzolla, burzy obowiązujące zasady i w ich miejsce buduje fantazyjne konstrukcje muzycznej awangardy. Czysta przestrzeń gmachu szczecińskiej Filharmonii znów odegra ważną rolę, dowodząc, że są jeszcze sposoby odbioru muzyki, których mieszkańcy Szczecina nie doświadczyli. W programie muzyczne improwizacje, eksperymenty i wyjątkowi goście specjalni.
Jerzy Mazzoll: „Idea arytmicznej perfekcji zakłada, że przypadek i akceptacja błędu stają się punktem wyjścia do pracy i aktu twórczego, zarówno do kompozycji, jak i jej przodka oraz praźródła, czyli improwizacji. To niekonwencjonalne składy ludzkie i instrumentalne, powiązanie sztuk, koncepcji i stylów nigdy wcześniej niespotykanych, a nawet niedopuszczalnych! Wreszcie to wezwanie do czujności zarówno artystów, jak i słuchaczy, których wszystkie zmysły będą atakowane zewsząd w przepięknej, nowoczesnej architekturze Filharmonii w Szczecinie, by doznali SZOKU i SZTUKI!”

Na finał tego krótkiego, ale jakże gorącego romansu klasyki awangardy z bardzo współczesnymi eksperymentami audio i wideo w Piwnicy Kany zagra Jurek Przeździecki. Złote dziecko polskiego techno, dostrzegany i doceniany także poza granicami kraju. Miłośnik syntezy modularnej, zawsze twórczo niespokojny i kierowany potrzebą dalszego rozwoju.
Jurek Przeździecki to jeden z najciekawszych polskich twórców szeroko pojętego techno, doceniony także poza granicami. W wieku dziesięciu lat rozpoczął naukę gry na fortepianie, a muzyką elektroniczną zainteresował się podczas studiów w Akademii Sztuk Pięknych. Odkrycie takich zespołów jak Coil, Throbbing Gristle i Psychic TV zainspirowało go do samodzielnego komponowania. Od tamtej pory nieustannie poszukuje własnej definicji muzyki, przekracza gatunkowe granice, łączy rozmaite stylistyki i wychodzi daleko poza klubowe ramy. Jest autorem dwóch albumów („Biscuit Symphony, 2011 i „Classicalism”, 2015) oraz kilkunastu singli i EP-ek publikowanych w barwach wytwórni Cocoon, Recognition, Synewave i Definition Records i innych. Ze swoimi energetycznymi setami didżejskimi dotarł do Portugalii, USA, Afryki Południowej, a nawet do Japonii i Australii. Miłośnik syntezy modularnej, zawsze twórczo niespokojny i kierowany potrzebą dalszego rozwoju.

Organizator: Filharmonia im. M. Karłowicza w Szczecinie, kurator: Jerzy Mazzoll, partnerzy: Piwnica Kany, Ogrody Kultury

Jazzowe Środy w Piwnicy
Zapraszamy na środowy jazz w nowej odsłonie. Zmieniliśmy trochę formułę naszego chillowania przy muzyce na żywo. Przede wszystkim, schodzimy na stałe do Piwnicy Kany i tam będziemy Was gościć co środę. Ze sceny witają Was zupełnie nowi muzycy. Teraz grać będą profesorowie Akademii Szuki i wydziału jazzowego Szkoły Muzycznej II stopnia w Szczecinie, gościnnie ze swoimi uczniami. Za pianiniem Joanna Gajda, Bartosz Świątek na kontrabasie i Krzysztof Kołłątaj na perkusji. Zapraszamy na jesienny chill przy dobrej muzyce!

 

Sekcja Muzyczna Kołłątajowskiej Kuźni Prawdziwych Mężczyzn
koncert
Jesteśmy Sekcją Muzyczną Kołłątajowskiej Kuźni Prawdziwych Mężczyzn.
Nazwa stricte komercyjna, prosta, wpadająca w ucho i łatwa do zapamiętania.
W skrócie: SMKKPM (facetom prościej zapamiętać krótkie rzeczy).
Mamy do świata pretensje, skargi, zażalenia i DYSTANS, bo, niestety, ze wszystkich możliwych ludzi urodziliśmy się akurat sobą. Jesteśmy trochę jak wypadek, w którym wóz cyrkowy zderzył się z samochodem nastolatków. A życie to dla nas basen, z którego ktoś wypuścił wodę, gdy my już przebraliśmy się w kąpielówki…
Serio, jesteśmy jedyną taką grupą muzyczną. Śpiewamy i gramy, ale podczas koncertów dużo też mówimy, bo czujemy, że mamy Wam wiele do powiedzenia.
Spotkanie z nami to wyśmianie tych wszystkich trudnych, życiowych spraw: pracy, sprzątania… związków… Wiecie jak jest. Łączymy (uwaga! trudne zdanie, z którego jesteśmy dumni!) dowcip i chłopięcą nostalgię z bezpretensjonalną i absurdalną poezją. Jesteśmy grubi, smutni i samotni. Czyli dokładnie tacy, jak Wy.

 

Tandemy Językowe/Szczecin Tandem Meetings
If you want to practice foreign language in a fun atmosphere, this meeting is just for you! If you are a foreigner looking to meet local people and pick up some Polish, you are also most welcome. All levels and ages. The participation is free. We meet around 19:00 in Piwnica Kany. Just come and ask for Tandem Meeting.
Chcesz pogadać w obcym języku w przyjaznej atmosferze? Poznać obcokrajowców i ciekawych świata lokalsów? Wpadaj do Piwnicy Kany we wtorek po 19:00. Nie musisz biegle mówić. Po prostu przyjdź i zapytaj o Tandem Meeting.

Swing w Piwnicy
potańcówka w stylu retro
Po raz kolejny serdecznie zapraszamy do Piwnicy Kany na potańcówkę swingową.
Tradycyjnie już zaczniemy od otwartej lekcji kilku podstawowych kroków. 
Po lekcji bawimy się w rytm muzyki lat 30. i 40. ubiegłego wieku.

źródło: centrum prasowe Kana